Mahkemesi:Ceza Dairesi
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddi
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.12.2019 tarihli ve 2019/2979 Esas, 2019/944 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan tayin edilen hükme yönelik sanık müdafi ile katılanlar vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kurulan hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın sevk ve idaresindeki beton pompalı ticari kamyon ile, meskun mahal dışında, hız sınırının 90 km olduğu iki yönlü il yolunda seyri sırasında, önünde aynı istikamette seyreden ölen idaresindeki otomobilin arka tamponuna takip mesafesini koruyamayarak kendi aracının sağ ön farı ile ve sağa yönelen 52 metre lastik izi ile çarpması sonucu, ölenin aracının çarpmanın etkisi ile yönünü geliş istikametine dönerek yoldan çıkıp, sağda bulunan bahçe duvarını yıkarak, sanığın kamyonu ile bahçe duvarı arasında sıkışıp ağır hasarlanması şeklinde meydana gelen ve iki kişinin ölümü ile sonuçlanan olayda; önünde seyreden araç ile takip mesafesini korumayarak önünde seyreden araca süratli şekilde arkadan çarpmak suretiyle tamamen kusurlu eylemi ile iki kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında tayin edilen temel ceza miktarında isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafi ile katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;
Dosya içerisinde yer alan sürücü belgesi bilgilerine göre sanığın aynı belge numarası altında A, A1, A2, C, F, B, M, C1, B1 sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanığın idaresindeki kamyon ile kazaya sebebiyet verdiği, belirtilen sürücü belgelerinden sadece C ve C1 sınıfı belge ile kamyon kullanılmasının mümkün olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesindeki hükümlerin uygulanmasına karar verilirken yargılamaya konu kazayı idaresindeki kamyon ile yaptığı gözetilerek sadece kamyon kullanılmasına imkan veren C ve C1 sınıfı sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;
Kanuna aykırı olup, sanık müdafi ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı CMK'nın 303/1. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususun aynı madde uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün TCK'nın 53/6. maddesinin uygulandığı bölümünde yer alan ''sürücü belgesinin'' ibaresinin ''C ve C1 sınıf sürücü belgesinin'' şeklinde değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 02.12.2019 tarihli ve 2019/2979 Esas, 2019/944 Karar sayılı kararına karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE; 05.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.