Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK'nın 89/4, 62/1, 53/1-2. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;
Sanığın idaresindeki odun yüklü traktörüyle geceleyin şehirlerarası aydınlatma bulunmayan çift yönlü yolda romörk ışıkları olmaksızın ancak tepe lambası ile traktörün ışıkları açık olduğu halde seyir halinde iken arkasından seyir halinde olan katılan sürücü ... idaresindeki aracın romörka arkadan çarpması sonucu katılan ... ile yolcusu olan ...’nın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları, her ne kadar mahkemece sanığın tali kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de; kazaya sebebiyet veren ana unsurun sanığın yetersiz ışık donanımı bulunan romörklü traktörüyle gece vakti karayolunda seyir halinde olması nedeniyle sanığın asli kusurlu olduğu olayda;
1-Mağdur yolcu ...’nın 10.07.2019 tarihli duruşmada şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmiş olması karşısında, sanığın üzerine atılı suçun TCK’nın 89/1. maddesinde düzenlenen suça vücut verdiği; dolayısıyla sanığın katılan ...’ın taksirle yaralanmasına sebebiyet verme eylemine uyan TCK’nın 89/1. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK’nın 89/4. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,
2-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi;
2-Bozma ilamına uyulduğu takdirde, sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçu için TCK'nın 89. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen temel ceza miktarı itibariyle, 5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile yeniden düzenlenmiş olan ve 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan ''Basit yargılama usulü'' düzenlemesine tabi olacağı; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararı doğrultusunda CMK'nın 251. maddesi hükümlerinin değerlendirilmesi gerekmesi;
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak ceza miktarı bakımından CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı saklı tutulmak kaydıyla, BOZULMASINA, 28/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.