Mahkemesi:Çocuk Mahkemesi
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: TCK’nın 85/1, 31/3, 62/1, 50/1, 52/2-4, 5275 sayılı Kanun 106/4-11. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının “605” gün yerine “600” gün olarak tayin edilmesi ve dolayısıyla bir gün karşılığı 20.00TL hesabı ile adli para cezasının hesap hatası sonucu 12100TL yerine 12.000TL olarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine göre 16 yaşındaki suça sürüklenen çocuğun sevk ve idaresindeki motosiklet ile saat 17:20 sıralarında zemini ıslak asfalt kaplama cadde üzerinde seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde seyrine göre yolun sağından karşıdan karşıya geçmek üzere yola giren yaya ...’a yolun orta kısmına yakın noktada çarparak ölümüne neden olduğu olayda,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin, eksik incelemeye, suça sürüklenen çocuğun suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil olmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2020 tarihli ve 2018/12-399 Esas-2020/154 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;
2-Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;
Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün “1-a” fıkrasında yer alan “sebep ve saikleri” ibaresinin hükümden çıkarılması, hükmün “1-d” fıkrasında yer alan “kısa süreli” ibaresinin“ uzun süreli” olarak değiştirilmesi, ve “50/1” ibaresinin “50/1-a” olarak değiştirilmesi ve “50/1-a” ibaresinden önce gelmek üzere ''50/4 ve'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 01.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.