Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereği mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;
Sanığın idaresindeki otomobil ile gece vakti aydınlatmanın olduğu, bölünmüş asfalt kaplama yolda seyrederken, önceden gerçekleşen ilerideki kaza sebebiyle önündeki trafiğin yoğun olduğunu gördükten sonra sağ taraftaki yan yola girmek için geri geri ilerleyerek yan yola gireceği sırada, aracın sağ arka teker kısmına, arkasından aynı yönde seyir halinde bulunan araç sürücüsü Aras'ın idaresindeki otomobille çarpmasıyla, sanığın tam kusuruyla, bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek, bir kişinin ise vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını 3.dereceden etkileyecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;
1-) İşbu mahkemenin 15/04/2015 tarih, 2013/757 esas 2013/249 karar sayılı hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, CMUK 326/son ve CMK 307/5 maddeleri gereğince sanığın kazanılmış hakkı oluştuğundan, ilk hükümde sanık hakkında tayin edilen ceza miktarının infaz aşamasında gözetilmesi gerektiği dikkate alınmaksızın, sanığın neticeten 15.000 TL ile cezalandırılmasına karar verilmesi,
2-)Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı yerine taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ihtarına yer verilerek TCK'nın 52/4. maddesine muhalefet edilmesi,
3-)Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;
4-)Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 223/6.maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm 7. fıkrası olarak "15/04/2015 tarih, 2013/757 esas 2013/249 karar sayılı hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, CMUK 326/son ve CMK 307/5 maddeleri dikkate alınarak, sanık hakkındaki 9000 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün infaz aşamasında gözetilmesine" cümlesinin eklenmesi, hükmün 6. fıkrasının ''ödenmesine'' kısmından sonraki kısmın çıkartılarak yerine ''Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı yerine taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ihtaratına'' ibaresinin eklenmesi, hükmün 4. fıkrasının çıkartılarak yerine “Sanığa verilen 1yıl 4 ay 20 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak 50/4 maddesi atfıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 505 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 30 TL olarak hesabıyla 15.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.