Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Taksirle yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/1, 22/3, 62 ve 52/1. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara Batı 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/02/2019 tarihli ve 2018/645 esas, 2019/156 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya kapsamına göre,
5237 sayılı Kanunun 89. maddesinin 5. fıkrasında "Taksirle yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlıdır. Ancak, birinci fıkra kapsamına giren yaralama hariç, suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde şikayet aranmaz" şeklinde yer alan düzenlemede karşısında, somut olayda, sanığın üzerine atılı yaralama suçunun 89/1. madde kapsamında kaldığı ve soruşturma ile kovuşturmasının şikayete tabi olduğu, mağdurun da gerek soruşturma aşamasında gerekse kovuşturma aşamasında alınan beyanlarında sanıktan şikayetçi olmadığının ifade ettiği anlaşıldığından sanık hakkında şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle,
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 04/01/2021 gün ve 94660652-105-06-9044-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
TCK’nın 89/1. maddesinde tanımlanan taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçunun bilinçli taksirle işlense dahi anılan Kanunun 89/5. maddesi gereğince soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olması, somut olayda sanığın olay tarihinde 1.42 promil alkollü vaziyette sevk ve idaresindeki aracı ile seyir halinde iken ...'ın kullandığı araca arkadan çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında mağdurlar ..., ..., ... ile ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte, mağdur ...'ın ise basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı, sanık hakkında bilinçli taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçundan açılan kamu davasına ilişkin yapılan yargılama sonucunda, diğer mağdurların şikayetlerinden vazgeçtikleri gerekçesiyle sadece mağdur ...'a yönelik bilinçli taksirle yaralama eylemi nedeniyle sanığın yukarıda belirtilen şekilde cezalandırılmasına dair karar verilmişse de; 5237 sayılı Kanunun 89/5. maddesinde yer alan, "Taksirle yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlıdır. Ancak, birinci fıkra kapsamına giren yaralama hariç, suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde şikâyet aranmaz.” şeklindeki hüküm nazara alındığında, olay anında 142 promil alkollü olan sanığın eyleminin bilinçli taksirle yaralama suçunu oluşturduğu ve mağdur ...'ın da 5237 sayılı Kanunun 89/2-b maddesinde düzenlenen, basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında, adı geçen mağdura yönelik eylemin anılan Kanunun 89/5. maddesi uyarınca takibinin şikayete tabi olmadığı cihetle, sanığa atılı suçun aynı Kanunun 89/4. maddesinde düzenlenen bilinçli taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesis edilmesinde isabet görülmediğinden,
Kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde bulunduğundan Ankara Batı 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/02/2019 tarihli ve 2018/645 esas, 2019/156 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.