Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suçlar: Şantaj, tehdit, müstehcenlik, verileri hukuka aykırı olarak verme veya elegeçirme, sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme,cinsel taciz, görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatıngizliliğini ihlal
Suç Tarihleri: 01/01/2013-30/10/2014
Kararlar-Hükümler: 1- Sanık hakkında şantaj suçundan TCK’nın 107/2. maddesi yollamasıylaaynı Kanun’un 107/1, 43/1, 62, 52/1, 53/1-2-3, CMK’nın 231/5. maddelerigereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar
2- Sanık hakkında tehdit suçundan TCK’nın 106/1-1, 62, 53/1-2-3,CMK’nın 231/5. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geribırakılmasına ilişkin karar
3- Sanık hakkında müstehcenlik suçundan TCK’nın 226/4, 62, 52/1,53/1-2-3, CMK’nın 231/5. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasınıngeri bırakılmasına ilişkin karar
4- Sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirmesuçundan TCK’nın 136/1, 62, 53/1-2-3, CMK’nın 231/5. maddelerigereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar
5- Sanık hakkında sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veyadeğiştirme suçundan TCK’nın 244/2, 62, 53/1-2-3, CMK’nın 231/5.maddeleri gereğince iki kez hükmün açıklanmasının geri bırakılmasınailişkin karar
6- Sanığın, cinsel taciz suçundan CMK’nın 223/2-a maddesi gereğinceberaatine ilişkin hüküm
7- Sanığın, iddianamede TCK’nın 226/3-5. maddesindeki müstehcenliksuçu olarak nitelenen eylemleri, görüntü veya seslerin ifşa edilmesisuretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal kapsamında değerlendirilerek,değişen suç vasfına göre TCK’nın 134/2, 43/1, 62, 53/1-2-3. maddelerigereğince mahkumiyetine ilişkin hüküm
Şantaj, tehdit, müstehcenlik, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçlarından sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar ile görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından, cinsel taciz suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan vekili tarafından sunulan süre tutum ve gerekçeli temyiz dilekçelerinin içeriğine göre, katılan vekilinin yalnızca cinsel taciz suçundan kurulan beraat hükmünü temyiz ettiği ve sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlarla ilgili olarak ayrıca itiraz dilekçesi verdiği anlaşıldığından, sanık hakkındaki diğer karar ve hükümler açısından da katılan vekilinin temyiz isteminin bulunduğuna dair tebliğnamedeki kabule iştirak edilmeksizin yapılan incelemede:
A) Sanık hakkında şantaj, tehdit, müstehcenlik, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, sanığın temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
B) Sanığın cinsel taciz suçundan beraatine ilişkin hükme yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanık hakkında cinsel taciz suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
C) Sanığın görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre;
1- Sanığın, mağdur çocuğun cinsel arzuları tahrik ve istismar eden, toplumun sahip olduğu ortak ar ve haya duygularını, yerleşik edep kurallarını incitici ve genel ahlâka aykırı nitelikteki çıplak fotoğrafını, facebook adlı sosyal paylaşım sitesinde değişik tarihlerde yayımlaması biçiminde sanığa isnat edilen eyleme ilişkin öngörülen hapis cezasının alt sınırının 6 yıl olması nedeniyle CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca müdafii bulunmayan sanığa alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren TCK’nın 226/5. maddesindeki müstehcenlik suçundan dolayı yapılan kovuşturmada istemi aranmaksızın zorunlu müdafii tayin edilerek, sanığın savunmasının müdafii huzurunda alınması gerektiği gözetilmeden, aynı Kanun'un 188/1 ve 289/1-e maddelerine uyulmaması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
2- Kabul ve uygulamaya göre de:
a) Sanık hakkında uzlaştırma kapsamında olmayan müstehcenlik suçundan dava açılmasından dolayı soruşturma evresinde uzlaştırma yoluna gidilmediği; ancak, kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu eylemin 5560 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik CMK'nın 253/1-a maddesi gereğince uzlaşma kapsamında olan özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğunun kabul edilmesi karşısında, CMK’nın uzlaşma başlıklı 253 ve 254. madde hükümleri uygulanmak suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, uzlaştırma işlemleri tamamlanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
b) T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.