Mahkemesi :Ceza Dairesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK'nın 85/2, 22/3, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi,
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 12.02.2021 tarihli, 2021/190 Esas, 2021/252 Karar sayılı istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine ilişkin karar, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü gündüz vakti sanığın sevk ve idaresindeki EGO halk otobüsü ile, hız sınırının 50 km olduğu meskun mahalde, bölünmüş ve üç şeritli caddeyi takiben seyri sırasında, olay yerinin 100-150 metre gerisinde bulunan kırmızı ışıkta durup yeşil ışık yanınca seyrine devam ederek geldiği olay yeri EGO otobüs durağına yanaşmak için sağa direksiyon çevirmesi neticesinde, direksiyon hakimiyetini kaybederek sağ yan kaldırıma çıkıp, kaldırım üzerinde 15 metre ilerledikten sonra, otobüs durağına, durak içinde bekleyen yayalar ile otobüs durağının yanında yaya kaldırımı üzerinde bulunan aydınlatma direğine ve park halinde bulunan bir araca çarptığı, aydınlatma direğinin durak yakınında bulunan bir yayanın üzerine devrildiği, olay neticesinde otobüsün çarptığı üç yaya ile aydınlatma direği üzerine devrilen bir yayanın öldüğü, üçü nitelikli olmak ve tamamı sanıktan şikayetçi olmak üzere dört kişinin de yaralandığı, yola gereken dikkatini vermeden direksiyon hakimiyetine gerekli özen ve özemi göstermeden seyreden sanığın tamamen kusurlu eylemi ile dört kişinin ölümü ile birlikte dört kişinin de yaralanmasına sebebiyet verdiği;
Dosyada mevcut beyanlara göre; EGO otobüslerinde kullanılan takip sistemi sayesinde tüm araçların bulundukları yerin anlık olarak takip edildiği, ayrıca durak başkanı tarafından şoförlere verilen cep telefonu hattı ile şoförler arasındaki iletişimin sağlanmakta olduğu ve şoförlerin belli durakları geçtikçe kulaklıkla geçilen hatları arkalarında bulunan araçlara bildirdikleri, bunun dışında şoförlerin kendilerine ait telefon hatlarının da bulunduğu ve her iki hattın şoförlerin seyir sırasında kullanımlarında olduğunun anlaşıldığı;
Yine dosyada mevcut araç içi kamera görüntülerini inceleyen bilirkişi raporlarında belirtildiği üzere; sanığın olaydan 17 dakika önce ve kamera saatine göre saat 13.24.40'ta sağ tarafındaki bölmeden bir miktar parayı eline alarak seyir halinde iken saydığı, olaydan 5 dakika önce saat 13.35.59'da cep telefonunu sol eline alıp telefon ile ilgilendiği, saat 13.36.19'da araç hareket halinde iken 5 saniye boyunca telefonuna baktığı, saat 13.38'de duraktan yolcu alıp saat 13.39.08'de aracın ön kapısı açık halde hareket ettiği, olaydan 2 dakika önce 13.39.14'te kapı açık halde seyir halinde iken iki elini direksiyondan bırakarak eline cep telefonu aparatı olan kablolu kulaklık aldığı, saat 13.39.33'te açık olan ön kapıyı tuşa basarak kapattığı, saat 13.40.17'de seyir halinde iken ön kapıyı açtığı, saat 13.40.22'de duraktan yolcu aldığı, olaydan 1 dakika önce saat 13.40.47'de seyir halinde iken iki eliyle direksiyonu bırakıp eline cep telefonu aparatı olan kablolu kulaklık aldığı, saat 13.40.48'de seyir halinde iken cep telefonu aparatı olan kablolu kulaklığını baş kısmına doğru götürdüğü ve kulağına taktığı, olaydan 38 saniye önce saat 13.41.16'da hareket halinde iken aracı sağ eliyle kullandığı, bu sırada sol elinin ise sol dizinin üzerinde olduğu, saat 13.41.16'dan itibaren kazanın olduğu saat 13.41.54'e kadar aracı sağ eliyle kullandığı, kaza anında da aracı tek eliyle kullandığının, sol elinin dizin üzerinde, sağ elinin ise direksiyonda olduğunun tespit edildiği, çarpma anında sağ eliyle direksiyonu sola çevirdiği, çarpma olduktan sonra direksiyonu sağ eliyle tuttuğu, sürücü koltuğu üzerinden sağ eliyle aldığı telefonunu sol eline aldığı ve gömlek yakasında bir aparatın takılı olduğunun görüldüğü; yine otobüs durağında bekleyen yolculardan ...'in, otobüs şoförünün durağa doğru gelirken yola doğru değil önüne baktığını gördüğünü beyan ettiği anlaşılmış olup;
Dosya içeriğine ve kendi beyanına göre, 15 yıldır otobüs şoförlüğü yapan, olaya konu otobüsü de 2012 yılından bu yana kullanan ve olay mahalli yol güzergahına aşina bir otobüs şoförü olan sanığın, kamera görüntülerinde açıkça tespit edildiği üzere, idaresindeki halk otobüsü ile hız sınırının 50 km olduğu ve yaya ile araç trafiği bakımından yoğun olan cadde üzerinde seyir halinde iken, bir önceki yolcu durağından itibaren sürekli olarak cep telefonu ile meşgul olduğu, zaman zaman ellerini direksiyondan çekerek telefonun kablosunu kulağına takmaya çalıştığı, seyir halinde iken her iki elinin de direksiyonda olmadan seyrine devam ettiği anların olduğu, kimi zaman para saymak kimi zaman telefonla ilgilenmek suretiyle seyir güvenliğini tehlikeye sokacak davranışlarda bulunduğu, yine yasak olmasına rağmen zaman zaman otobüsün kapısı açık halde seyrine devam ettiğinin görüldüğü, yola gereken dikkatini vermeden ve direksiyon hakimiyetine özen göstermeden seyretmesi neticesinde aracın kontrolünü kaybetmesine rağmen fren tedbirine dahi başvuramadığı, tüm bu tehlikeli davranışları gerçekleştirirken herhangi bir kaza neticesinin meydana gelebileceğini öngörmesine rağmen, şoförlük bilgi ve deneyimine, içinde bulunduğu koşullara, önceki tecrübelerinin olumsuz neticelenmemesine olan güveni sebebiyle, ölüm veya yaralanma ile neticelenebilecek herhangi bir kazanın meydana gelmeyeceğine ya da meydana gelse dahi bu türden bir kazayı önleyebileceğine güvenerek hareketine devam etmek suretiyle, öngördüğü ancak gerçekleşmesini istemediği kaza neticesine sebebiyet verdiği, tüm bu sebeplerle sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluştuğu anlaşılmakla;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik incelemeye ve bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına; katılanlar vekilinin ceza miktarına, bilinçli taksir sebebiyle yapılan arttırım miktarına ve vekalet ücretinin eksik takdir edildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 12.02.2021 tarihli ve 2021/190 Esas, 2021/252 Karar sayılı istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararına ilişkin yapılan temyiz isteminin isteme aykırı olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 07.07.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.