Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm:CMK'nın 223/2-e. maddesi gereğince beraat
Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Olay günü, 11 yaşındaki katılanın, sanığın müteahhidi olduğu 4 katlı apartmanın önünde oynarken koşma esnasında, bu apartmanın en alt katında bulunan dükkanın bir kısmına takılmış olan camına çarpması ve çarpmanın etkisi ile camın kırılması sonucu basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda; soruşturma aşamasında 01/06/2013 tarihinde yapılan keşfe dayalı olarak iş güvenliği uzmanı bilirkişi tarafından hazırlanmış olan 17.06.2013 tarihli ve bozma sonrası alınan 02.12.2020 tarihli bilirkişi raporlarına göre, sanığın kusurlu olduğunun anlaşılması karşısında, mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, dosyada mevcut delil durumuna uygun düşmeyen yetersiz gerekçelere dayalı olarak sanığın beraatine karar verilmesi,
2-Bozma ilamına uyulduğu takdirde; sanığa isnat edilen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 89. maddesinin 1-2-3. fıkralarında düzenlenen ''taksirle yaralama'' suçuna ilişkin olduğu, taksirle bir kişinin yaralanmasına sebebiyet verilmesi halinde gerçekleşecek olan taksirle yaralama suçu için TCK'nın 89. maddesinin 1. fıkrasında temel ceza miktarının ''üç aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası'' olarak belirlendiği; 5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan ve 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan “Basit yargılama usulü'' şeklindeki düzenlemesine tabi olacağı; Anayasa Mahkemesi'nin 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile; ''kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararı doğrultusunda CMK'nın 251. maddesi hükümlerinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;
Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.