Mahkemesi :Ceza Dairesi
Dava: Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm: İstinaf başvurusunun esastan reddi
Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hükme yönelik, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 22.05.2017 tarihli, 2017/1527 Esas, 2017/1738 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Tazminat talebinin dayanağı olan Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/232 Esas – 2016/80 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek suçundan 18.10.2008 – 18.10.2011 tarihleri arasında 3 yıl gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 04.03.2016 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;
Davacının 45.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece davacı hakkında aynı tutuklama müzekkeresine konu 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçundan Diyarbakır Kapatılan 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.06.2010 tarih, 2008/587 Esas, 2010/337 Karar sayılı ilamı ile 1 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkumiyetine hükmedilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği gerekçesi ile davanın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının sonucuna tekrar dava açabilceği gerekçesi dilekçenin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince dilekçenin reddi kararının davanın reddi kararı olduğu belirlenerek yapılan istinaf incelemesi sonucunda istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekili yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Dosya kapsamına ve UYAP ortamında yapılan incelemede; davacı hakkında verilen 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçundan Diyarbakır Kapatılan 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.06.2010 tarih, 2008/587 Esas, 2010/337 Karar sayılı ilamı ile 1 yıl 3 ay hapis cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın aynı mahkemenin 11.07.2017 tarihli ek kararı ile ortadan kaldırılarak davacı hakkındaki davanın düşmesine karar verildiği görülmekle;
Davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılmasını yargıya bir görev olarak yükleyen Anayasanın 141/son maddesi hükmü gereğince, davacının hükümlülükten fazla olan tutukluluk süresi için CMK’nın 141/f maddesi gereğince tazminat talebi için esas hakkında karar verilmesine zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 22.05.2017 tarihli, 2017/1527 Esas, 2017/1738 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" dair hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA; bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/2. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesi'ne; kararın bir örneğinin de Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 18.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.