Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması
Hüküm: CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraat
Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dairemizin 18.11.2013 tarihli bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda sanık hakkında verilen 17.12.2015 tarihli beraat hükmünün katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bozma ilamının gereği yerine getirilmeyip, eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesinden dolayı hükmün bozulması istemli 07.06.2021 tarihli tebliğnamesi ile Dairemize gönderilen dosyanın incelenmesinde:
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre;
Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, TCK’nın 133. maddesinin 1. fıkrasında kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması başlığı altında yaptırıma bağlanmış olup, TCK'nın 66/1-e maddesi gereğince anılan suçun asli dava zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, TCK’nın 67/4. maddesi göz önünde bulundurulduğunda kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanığın sorgu ve savunmasının alındığı 28.03.2011 tarihinden itibaren TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımının temyiz inceleme tarihinden önce gerçekleştiği anlaşıldığından, CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar da bulunmadığından, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, sair yönleri incelenmeksizin hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık hakkındaki davanın TCK'nın 66/1-e ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince isteme aykırı olarak DÜŞMESİNE, 22.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.