Mahkemesi:Ceza Dairesi
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: TCK'nın 85/2, 22/3, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, İstanbul Anadolu 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.09.2020 tarih ve 2019/357 Esas 2020/222 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilinçli taksirle öldürme suçundan tayin edilen hükme yönelik istinaf talebinin kabulüyle, yerel Mahkeme kararının kaldırılmasından sonra sanık hakkında bilinçli taksirle öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü, sanık ve müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Temyiz Kanun yoluna başvuran ve gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak üzere gerekçeli kararın tebliğini isteyen sanık müdafii Av ...’ya gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin belgenin dosyada bulunmadığı, sanığın temyiz isteminden sonra hükmün onanması istemli dilekçeler sunması sebebiyle sanık müdafine gerekçeli karar tebliğinin yapılmadığı anlaşılmış ise de;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.10.2018 tarihli ve 2017/1-842 – 2018/457 sayılı kararı kapsamında yapılan incelemede; Hükmün sanık ile sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine, sanığın ceza evi kanalı ile UYAP sistemi üzerinden gönderdiği 03.02.2021, 25.02.2021, 18.03.2021, 15.04.2021, 02.06.2021 tarihli dilekçelerinin tamamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın asıl iradesinin temyizden vazgeçmek değil de açık ceza infaz kurumuna geçiş yapmak için dosyanın bir an önce sonuçlanmasına yönelik olduğu, dilekçelerinde temyizden vazgeçtiğine dair açık bir ibare yazmadığı, dilekçe içeriklerinden sanığın açıkça temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşılamadığı gibi müdafisinin de bu yönde bir talebinin olmadığı anlaşıldığından, gerekçeli karar sanık müdafine tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin belgenin, tebliğ yapılmamış olması halinde ise usulüne uygun tebligat yapılıp tebliğ belgesinin gönderilmesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.