Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat
Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı ve katılanlar tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
“26.02.2011” olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında yanlış yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmekle bozma nedeni yapılmamıştır.
Olay tarihinde, sanığın Çerkezköy Devlet Hastanesi acil servisinde pratisyen hekim olarak görev yaptığı, katılanlar ... ve ...’ın dört buçuk aylık bebekleri ...’ı 26.02.2011 tarihinde saat 10.00 sıralarında iki gündür devam eden öksürememe, kusma, zor nefes alma belirtilerinin ardından hastaneye getirdikleri, sanık tarafından muayene edilen bebeğe akut nazofarenjit tanısı konularak ilaç reçete edilerek evine gönderildiği, 27.02.2011 tarihinde sabah 04.00 sıralarında bebeğin yatağında annesi tarafından ölü olarak bulunduğu, yapılan otopsi neticesinde küçüğün ölümünün akciğer infeksiyonuna bağlı solunum yetmezliği sonucu meydana gelmiş olduğunun belirlendiği olayda,
Adli Tıp Birinci İhtisas Kurulunun 09.05.2012 tarihli raporu ile Adli Tıp Genel Kurulunun 30.10.2014 tarihli raporlarında, bebeğin 26.02.2011 tarihinde muayenesi yapılıp nazofarenjit tanısı konularak reçete düzenlenmesi, bebeğin muayenesinden yaklaşık 18 saat sonra yatağında ölü bulunması, yapılan otopsisinde de mikroskobik olarak akciğerde bronkopnömoni tanısı konulması ve bronkopnömoninin bebeklerde klinik seyrinin hızlı olabileceği dolayısı ile muayene esnasında klinik bulgu vermeyeceği de dikkate alındığında sanığın uygulamasının tıp kurallarına uygun olduğunun oy birliğiyle mütalaa edildiği anlaşılmakla;
Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanların sanığın kusurlu olduğuna, mahkemenin tek raporla sanığın kusursuz olduğu kanaatine vararak beraat kararı verdiğine yönelik sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olayda kusuru bulunmayan sanık hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken, CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi,
Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün “A-1” bendinde yer alan “mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut delil bulunmaması sebebiyle sanığın üzerine atılı suçtan CMK 223/2-e maddesi gereğince BERAATİNE," ibaresi çıkarılarak yerine “sanığın kusurlu olmadığı anlaşıldığından CMK'nın 223/2-c uyarınca beraatine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.