Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava: 466 sayılı Kanun gereği tazminat
Hüküm: Davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile 895,83 TL maddi, 4.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihi olan 15/05/2002 tarihinden işletilecek yasal faiz ile birlikte davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Davanın niteliğine göre, davacı vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;
Tazminat talebinin dayanağı olan ... 2 nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinin 2002/182 Esas – 2003/48 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının Devletin hakimiyeti Altında Bulunan Topraklardan Bir Kısmını Devlet İdaresinden Ayırmaya Matuf Eylemlerde Bulunmak suçundan 15/05/2002 – 16/10/2002 tarihleri arasında 154 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 29/01/2004 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanun'da öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu,
Davacının 8.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece davacının yargılanp beraat ettiği ... 2 nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinin 14.04.2003 tarihli kararına nazaran Borçlar Kanunu’nun 60. maddesi hükümleri nazara alındığın 10 yıllık süre içerisinde tazminat davasını açmadığından davanın reddine karar verildiği; bu karara karşı davacı vekilinin temyiz başvurusu üzerine Dairemizin 2016/10971 E. 2017/7543 K sayılı ilamı ile incelemeye konu olan tazminat davasına dayanak teşkil eden ... 2. Nolu DGM'nin 14/04/2003 tarih, 2002/182 Esas - 2003/48 Karar sayılı dosyasındaki kesinleşme şerhine göre davacı hakkındaki beraat hükmünün 29/01/2004 tarihinde kesinleştiği, davanın 07/11/2013 tarihinde, 10 yıllık süre dolmadan açıldığının anlaşılması karşısında, davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi gerekçesi ile yerel mahkemenin kararının bozulduğu, bozma sonrasında Dairemizin bozma ilamına uyularak yerel mahkemenin 2017/389 esas sayılı dosyası üzerinden yargılamaya devam olunduğu; yapılan inceleme sonucunda 913,42 TL maddi, 2.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine Dairemizin 2019/10429 2021/56 K sayılı ilamı ile yapılan incelemede belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması ve maddi tazminat miktarının 895,83 TL olması gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulması üzerine yerel mahkemece duruşma açılıp, 895,83 TL maddi, 4.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin ve davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 13.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.