Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Karar tarihi : 24/01/2020
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179/3-2 ve 62/1. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 24/01/2020 tarihli ve 2019/810 esas, 2020/49 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya kapsamına göre, sanığın 05/07/2019 tarihinde gerçekleştirdiği eyleminden dolayı Gazipaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 04/10/2019 tarihli ve 2019/2065 soruşturma, 2019/703 esas, 2019/694 sayılı iddianame üzerine yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 24/01/2020 tarihli ve 2019/810 esas, 2020/49 sayılı dosyasında mahkumiyet kararı verildiği, ancak sanığın yargılamaya konu eylemi hakkında daha önceden Gazipaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06/09/2019 tarihli ve 2019/1782 soruşturma, 2019/605 esas, 2019/596 sayılı sayılı iddianame ile açılan dava üzerine yapılan yargılama neticesinde Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 05/02/2020 tarihli ve 2019/778 esas, 2020/79 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 16/11/2020 gün ve 94660652-105-07-7711-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın 208 promil alkollü olduğu halde idaresindeki araçla seyir halinde iken dur ihtarı yapıldığı, durmayarak kaçmaya çalıştığı, ekip otosu ile önünün kesildiği olayda,
Gazipaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca 06/09/2019 tarih ve 2019/596 sayılı iddianame ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 05/02/2020 tarih ve 2019/778 E. 2020/79 K. sayılı ilamı ile sanığın TCK’nın 179/3-2. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verildiği, kararın 05/02/2020 tarihinde kesinleştiği, aynı olayla ilgili sanık hakkında Gazipaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 04/10/2019 tarih ve 2019/694 E. sayılı iddianamesi ile ikinci kez kamu davası açılmış olduğu, yapılan yargılama neticesinde Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 24/01/2020 tarihli ve 2019/810 esas, 2020/49 sayılı ilamı ile TCK’nın 179/3-2. maddesi uyarınca sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 07/03/2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, CMK’nın 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine kararı verilir” şeklindeki düzenleme karşısında, aynı fiil nedeniyle aynı sanık hakkında ikinci kez hüküm kurulamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olup, Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 24/01/2020 tarihli ve 2019/810 E, 2020/49 K. sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 309/4-d maddesindeki “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme gereği bozma nedenine göre uygulama yapılarak, sanık ...’ın mahkumiyetine yönelik hüküm fıkrasının, “1- Sanık hakkında aynı fiil nedeniyle daha önceden açılmış bir dava ve verilmiş bir hüküm bulunduğu anlaşıldığından, ikinci defa açılan davanın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/7. maddesi gereğince REDDİNE, 2- Yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına,” şeklinde düzeltilmesine, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 21.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.