MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2147 E., 2019/1949 K
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii, katılanlar vekilleri ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, sanık müdafiinin ve katılanlar vekillerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına, karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekillerinin istinaf başvuruları üzerine duruşma açılarak sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin, katılanlar vekillerinin ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; yolun kusurlu olduğunun dikkate alınmadığına, katılan ...'ın da kusuru olduğuna, temel cezadan uzaklaşılmaması gerektiğine, ilişkindir.
Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri; sanığın olası kastla hareket ettiğine, iddianame bilinçli taksirden düzenlenmesine rağmen basit taksirden hüküm kurulduğuna, hız tespitinin yapılması gerektiğine, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğine, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir.
Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; sanığa hükmedilen cezanın az olduğuna, ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; sanığın bilinçli taksir hükümlerinden cezalandırılması gerektiğine, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 02.07.2018 tarihinde saat 19:40 sıralarında sanık ... sevk ve idaresindeki 31... plaka sayılı otomobil ile yerleşim yeri dışında, tek yönlü, iki şeritli, 3.5 metre genişliğinde, virajlı ve eğimli, asfalt, kuru zeminde, gece vakti, görüşün far ışığı altında açık olduğu zemin üzerinde yaya geçidi çizgileri ile yaya geçidi bilgi levhasının bulunduğu, yaya geçidine 150 metre mesafede 50 km/s hız tahdit levhası, yaya geçidi yaklaşım levhası ve sola tehlikeli viraj levhaları bulunan yolda Mersin istikametinden ...Mahallesi istikametine doğru seyretmekte iken olay yeri yaya geçidi mahalline geldiğinde, yaya geçidini kullanarak yolun sağından soluna geçmek isteyen yayalara çarparak ...'ın yaralanmasına, ... ile ...'nın ölümlerine sebebiyet verdiği olayda; olay yerini gösteren kamera kayıtlarına ve CD inceleme tutanağına göre sanığa ait aracın katılan ve ölenlere tam yaya gecidinde çarptığı ve kazadan sonra frene basarak durduğunun görüldüğü, olayın hemen akabinde düzenlenen kaza tespit tutanağına göre kazanın oluşumunda sanığın 2918 sayılı KTK'nın 74. maddesi gereğince trafik işaretleri ile belirlenmiş yaya geçitlerine yaklaşırken araçlarını yavaşlatmamak ve bu geçitlerden geçen veya geçmek üzere olan kişilere ilk geçiş hakkını vermemek maddesini ihlal ettiği, İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 11.01.2019 tarihli raporuna göre de sanığın olayda asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilmiş sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
2. Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesinin suçun sübutu ve kusur yönünden kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak kazada asli ve tam kusurlu bulunan sanık ...'ın taksirli hareketi sonucu iki kişinin ölümüne ve bir kişinin de ağır nitelikte yaralanmasına neden olması nazara alındığında; 5237 sayılı Türk Ceza Yasasının 22/4 ve 61/1-e-f maddeleri uyarınca meydana gelen zararın ve failin taksire dayalı kusurunun ağırlığına göre hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği halde temel ceza belirlenirken alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, sanık hakkında kurulan hükmün CMK’nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkumiyet, hükmü kurulmuştur.
IV. GEREKÇE ve KARAR
2918 sayılı Kanun'un 74. maddesinde 18.10.2018 tarihinde 7148 sayılı Kanun ile yapılan değişiliğe göre; "Sürücüler, görevli bir kişi veya ışıklı trafik işareti bulunmayan ancak trafik işareti veya levhalarıyla belirlenmiş kavşak giriş ve çıkışları ile yaya veya okul geçitlerine yaklaşırken yavaşlamak, varsa buralardan geçen veya geçmek üzere bulunan yayalara durarak ilk geçiş hakkını vermek zorundadırlar.
" hükmüne göre yaya geçidinde durmayan sanığın eylemini bilinçli taksirle ile gerçekleştirdiği ve cezasında 5237 sayılı Kanun'un 22/3. fıkrası uyarınca artırım yapılması gerektiği ancak yukarıda izah edilen olayın, düzenleme tarihinden önce yani 02.07.2018 tarihinde gerçekleştiği ve dairemizin yerleşik uygulamalarına göre düzenleme tarihinden önce yaya geçidi üzerinde meydana gelen kazalarda bilinçli taksir hükümleri uygulanmadığından mahkeme kararında isabetsizlik görülmemiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii, katılanlar vekilleri ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.12.2025 tarihinde karar verildi.