MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/202 E., 2022/62 K.
SUÇ : Müstehcenlik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemenin sanık hakkında görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı TCK'nın 134/2, 62... /1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin 12.05.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteğine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen 11.03.2020 tarihli bozma ilâmı üzerine Yerel Mahkemece sanık hakkında müstehcenlik suçundan 5237 sayılı TCK'nın 226/5, 62/1, 52/2 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, ancak ilk hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesinden dolayı sonuç ceza miktarı sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinden, 5271 sayılı CMK'nın 283. maddesi uyarınca kazanılmış hakkın dikkate alınması suretiyle sanığa hükmolunan 5 yıl hapis cezası ve 80,00 TL adlî para cezasının 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle bozma ilâmına uyularak kurulan hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın sübutu kabul edilen eyleminin görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilmesi ve şikâyetçinin şikâyetinden vazgeçtiği gözetilerek sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken, sanığın savunmasına ve dosyada mevcut delil durumuna göre unsurları oluşmayan müstehcenlik suçundan beraat yerine mahkûmiyet kararı verildiğine, re'sen nazara alınacak diğer nedenlerle de hükmün bozulması istemine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Yerel Mahkemece, Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine yapılan yargılama sonunda; sanık ...’ın, mağdur çocuk ... ile arkadaş iken mağdur çocuk tarafından kendisine gönderilen mağdur çocuğun müstehcen fotoğraflarını, arkadaşlık ilişkilerinin sona ermesine tepki olarak, şifresini bildiği mağdur çocuğa ait Facebook hesabında, herkesin görebileceği şekilde yayımladığı kabul edilerek, 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi de gözetilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 226/5. maddesindeki müstehcenlik suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Bozma kararı öncesi sanığın 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ilk hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hak nedeniyle uygulama yapılırken, uygulanan kanun ve maddesinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 saylı CMUK'un 326/son maddesi olarak yazılması yerine, "5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi aracılığı ile 5271 s. CMK’nın 283. maddesi" şeklinde yanlış yazılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine uyulmaması,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının (6) numaralı bölümündeki "5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi aracılığı ile 5271 s. CMK’nın 283. maddesi" ibarelerinin "5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 saylı CMUK'un 326/son maddesi" ibareleriyle değiştirilmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2025 tarihinde karar verildi.