MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/3309 E., 2020/3522 K.
SUÇ : Taksirle Öldürme
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 36.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz isteği, sanık hakkında hükmolunan temel cezanın alt sınırdan verilmesinin ve takdiri indirim uygulanmasının hatalı olduğuna, sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın beraatine hükmedilmesi gerektiğine, ceza miktarına ve verilen cezanın paraya çevrilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü, gündüz vakti, yağmurlu havada ıslak zeminde, meskun mahal dışı, iki şeritli, iki yönlü, asfalt il yolunda sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile seyri sırasında karşı yöne ait şeride tecavüz etmesi üzerine bu şeritte seyreden ... yönetimindeki otomobile çarpması neticesinde ...'nın ve bu otomobilde bulunan bir yolcunun hayatını kaybetmesi ve bir yolcunun hayati tehlikeye, yüzde sabit ize ve 4. derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, katılanlar vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; sanık hakkında temel ceza belirlenirken alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiği gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanık hakkında temel cezanın 7 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesi, takdiri indirim ile 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılması ve sürücü belgesinin 1 yıl 6 ay süre ile geri alınması yönünde hüküm kurulmuştur.
IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2026 tarihinde karar verildi.