MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/312 E., 2021/223 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine, katılan sanık ... hakkında ise taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince, katılan sanık müdafiinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine, kusur durumunun hatalı tayin edildiğine, kazanın sanık ...'nun kusuru sebebiyle meydana geldiğine, sanık ... hakkında beraat kararı verilmesinin hatalı olduğuna, tali kusurlu olarak kabulünün gerektiğine, müvekkil sanık hakkında tayin olunan cezanın çok yüksek olduğuna, ölenin kusurunun dikkate alınmadığına, sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve diğer temyiz nedenlerine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ...'in kullanmakta olduğu aracı ile diğer sanık traktör sürücüsü olan ...'nun idaresindeki traktörün römorkuna arkadan çarpması sonucunda meydana gelen trafik kazasında sanık ...'in yaralanması, araçta yolcu olarak bulunan ...'nun da hayatını kaybetmesi şeklinde gelişen somut olayda, sanık ...'in traktöre arkadan çarpması ve önünde giden aracı güvenli ve yeterli mesafeden takip etmemek hükümlerine riayet etmediği, bu nedenle kazanın oluşumda tam kusurlu olarak kabul edildiği, sanık ...'nun kusuru bulunmadığı kabul edilerek sanık hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine; sanık ...'in ise 2.01 promil alkollü olması sebebiyle sanık hakkında bilinçli taksir hükümleri uygulanarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmediği, ancak yargılama giderlerinin eksik hesaplanması nedeniyle, İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE ve KARAR
1.Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde ;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.10.2024 tarihli ve 2021/4-228 Esas, 2024/281 Karar sayılı kararı gereğince; UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinde sanığın 24.05.2025 tarihinde temyiz aşamasında öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, aynı Kanun’un 303/1-a maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE,
2.Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince ise;
Olay günü saat 02:09 sıralarında 2.01 promil alkollü katılan sanık ... idaresindeki otomobil ile meskun mahal dışında, 9,5 metre genişliğinde, bölünmüş, düz, eğimsiz, asfalt kaplama ve kuru zeminli, aydınlatması bulunmayan yolda ... istikametinden ... istikametine seyir halinde iken olay mahalline geldiğinde aracının sağ ön kısımları ile önünde aynı istikamette seyreden sanık ...'nun idaresindeki traktöre bağlı römorkun sol arka kısmına çarpması neticesinde, katılan sanığın nitelikli şekilde yaralandığı ve aracında bulunan ...'nun öldüğü olayda, sanık ...'nun idaresindeki traktöre bağlı römorkun arka kısmındaki ışıklandırmasının yeterli olduğu ve tepe lambası bulunduğunun tespit edilmesi, ayrıca dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları ile uyumlu şekilde, katılan sanık ... ...'nun 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 84/d, 56/1-c maddelerinde düzenlenen, önlerinde giden aracı güvenli ve yeterli mesafeden izlememek kuralına riayet etmediği, idaresindeki araçla gece vakti aydınlatma bulunmayan yolda far ışığı altındaki görüş alanını kontrol altında bulundurarak kontrollü ve tedbir alabilecek vaziyette seyrini sürdürmesi, zamanında etkili fren ve direksiyon tedbirine başvurması gerekirken bu hususlara aykırı davrandığı, bu nedenle kusurlu olduğunun tespit edilmesi karşısında, tebliğnamenin eksik inceleme ile hüküm kurulduğu yönündeki (1) nolu bozma nedenine iştirak edilmemiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin katılan sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, katılan sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanık hakkında tayin edilen temel cezanın bilinçli taksirle artırılması sırasında, bilinçli taksir oluşturan ihlalin sanığın kaza anında 2,01 promil alkollü olmaktan ibaret bulunduğu gözetilmeksizin, 5237 sayılı TCK'nın 22/3 maddesi uyarınca temel cezanın 1/3 oranı yerine, 1/2 oranında artırılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle katılan sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2026 tarihinde karar verildi.