MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/3582 E., 2021/1640 K
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan reddi ile onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince taksirle öldürme suçundan, sanık ...'e 5237 sayılı TCK'nın 22/6 maddesi gereğince, Ceza Verilmesine Yer Olmadığına kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 52, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca 21.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 1yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiisinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, müvekkilinin emekli olduğunu, adli para cezasını ödeme gücünün olmadığını, cezasının ertelenmesini, yerel mahkemenin verdiği kararın onanmasının gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık sevk ve idaresindeki kamyonetle meskun mahalde, bölünmemiş, iki yönlü, trafik lambasının olmadığı, azami hız sınırının 50 km/sa olduğu, kazanın meydana geldiği yerde herhangi bir trafik işaret levhasının olmadığı, yolun 7 m. olduğu, zeminin asfalt kaplama, yolun virajlı ve eğimli olduğu, gündüz havanın açık , zeminin kuru olan yolda seyir halindeyken direksiyon hakimiyetini kaybederek şarampole takla atarak devrilmesi sonucu araçta yolcu olarak bulunan üvey kız kardeşi ... 'nun ölümüyle sonuçlanan olayda, müteveffanın sanığın kardeşi olması gerekçesi ile 5237 sayılı TCK'nın 22/6 maddesi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmiştir.
2.Bölge Adliye Mahkemesince, üvey kardeşi iye birlikte aynı evde yaşaması söz konusu olmayan sanık hakkında, suçun işleniş şekli, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı ile sanığın asli ve tam kusurlu olması gerekçesiyle sanık hakkında kurulan hükmün CMK’nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak sanık hakkında TCK 85/1, 62/1, 53/6, 50/4 maddesi yollamasıyla 50/1-a, 52/2 maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin eksik gösterilmesi suretyile 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine uyulmaması,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasının 4. paragrafının çıkartılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 11 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince 1060 gün adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1060 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 21.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin değiştirilmesi suretiyle hükmün oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/02/2026 tarihinde karar verildi.