MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2901 E., 2021/943 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince Beraatine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin istinaf başvuruları kabul ederek sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 51/1, 51/3 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin kabulüyle, temyiz edilen hükmün CMK'nın 302/2. Maddesi uyarınca bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteminin; sanığın kusurunun bulunmadığını, ilk derece mahkemesinde alınan bilirkişi raporların dikkate alınmasının gerektiğine ilişkindir.
Katılan vekilinin temyiz isteminin; sanık hakkında verilen ertelemenin hükümden çıkarılmasının gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü müteveffanın sevk ve idaresinde bulunan motosikleti ile meskun mahalde, gece vakti, iki şeritli tek yönlü 10 m genişliğinde bölünmüş, asfalt kaplama, aydınlatmanın bulunduğu, görüşün açık olduğu yolda, ... Caddesini takiben ... Sitesi yönünde seyir halindeyken, sanığın kamyonu ile ... ilinden...'da bulunan ... isimli fabrikaya mal getirdiği ancak malını boşaltması için beklemesi gerektiğinin söylenmesi üzerine kamyonu cadde üzerine park ederek uyuyan, müteveffanın istikametine göre yolun sağ tarafında sanığa ait olan kamyonun sol arka kısmına çarpması sonucunda öldüğü olayda sanığın kusursuz olduğu kabul edilerek, sanığın üzerine atılı olan 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan beraatine karar verilmiştir.
2.Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik ilişkin olarak 5271 sayılı CMK'nın 280. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile tali kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE ve KARAR
Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 06/01/2021 tarihli ... Üniversitesinden oluşturulan uzman üç kişilik bilirkişi raporuna göre, sanık kamyon sürücüsünün 2918 sayılı Kanun'un 62. maddesinde öngörülen "Yerleşim birimleri içindeki karayolunda, bir trafik işaretiyle izin verilmedikçe ve yükleme, boşaltma, indirme, bindirme, arızalanma gibi zorunlu nedenler dışında kamyon, otobüs ve bunların katarları, lastik tekerlekli traktörler ile hertürlü iş makinelerinin park edilmesi yasaktır." hükmü de nazara alındığında zorunlu nedenler bulunmadığı halde kamyonunu uyarıcı ve önleyici tedbir almadan yol üzerine park ettiğinden tali kusurlu olduğunun tespit edilmesi ayrıca olay günü görüşe engel bir durumun bulunmadığı, havanın açık ve yol üzerinde aydınlatmaların bulunması nedeniyle mahkumiyet kararı verilmesinde isabetsizlik görülmemiş olup, tebliğnamede bu hususta bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/02/2026 tarihinde karar verildi.