İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/ 1173 E., 2021/ 946 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
DAVATARİHİ : 12.08.2020
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı,arama, el koyma nedeniyle 12.000 TL ödenmiş olan vekalet ücreti, 300 TL duruşmalar için sarf ettiği yol ücreti olmak üzere 12.300 TL maddi ve 400.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 200,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek faizi ile ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz istemi, maddi tazminat isteminin kabul edilip kovuşturma aşamasında ödenen vekalet ücreti ile yapılan yol masrafının ödenmesi gerektiğine, manevi tazminatın az olduğuna ilişkindir.
Davalı vekilinin temyiz istemi; davanın tümden reddi gerektiğine, manevi tazminatın fazla olduğuna ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince tazminat talebinin dayanağı olan Balıkesir 3.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2018/1 86... /62 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının terör örgütüne üye olma suçundan 01/08/2016-03/08/2016 tarihleri arasında 2 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda atılı suçtan beraatine karar verildiği, beraat kararının 06/02/2020 tarihinde kesinleştiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu, beraat kararı verilen kovuşturmadaki vekalet ücretinin maddi tazminat kapsamında olmadığı, yol masrafının tahdidi olarak sayılan maddi tazminat sebepleri arasında yer almadığı, davacı vekilinin 26/01/2021 tarihli birinci celsede davacının ikametinde yapılan arama sonrası el koyulan eşyaların davacıya geri verildiğini, geri verilmemesinden dolayı bir zararın oluşmadığını beyan ettiği, bu şekilde davacının maddi zararının olmadığı anlaşılmakla maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından; isabetsizlik görülmemiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.12.2025 tarihinde karar verildi.