İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2741 E, 2021/1953 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
DAVA TARİHİ : 12.11.2018
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı, arama, el koyma ve adli kontrol nedeniyle 9.985,08 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihi olan 12.11.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin davacının talebinin CMK'nın 141 vd. maddeleri kapsamında maddi zarar hesabına dahil edilemeyeceği gerekçesiyle maddi tazminat yönünden reddine, manevi tazminat yönünden ise kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 02.12.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmiş Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde manevi tazminat miktarı olarak yazılı "10.000,00" ibaresinin çıkartılması ve yerine "250,00" ibaresinin yazılması, vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinde yazılı "1.200" ibaresinin çıkarılarak yerine değişen miktarlara göre belirlenen ve 25/08/2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 694 sayılı KHK'nin 144. maddesi ile 5271 sayılı CMK.nun 142. maddesine eklenen 9. fıkra uyarınca daha az olamayacağından "1.056" ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca manevi tazminatın eksik olduğundan bahisle hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; cep telefonu ile bilgisayarına el koyma nedeniyle tekrar satın almak zorunda kaldığına, elektronik eşyalar nedeniyle meydana gelen zararın maddi tazminat olarak hükmedilmesi gerektiğine ve hükmedilen manevi tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Gaziantep 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/494 Esas- 2018/265 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 02.12.2016 tarihinde gözaltına alınıp Batman 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 02.12.2016 tarihli ve 2016/394 sorgu numaralı kararı ile ifadesi alınarak yurt dışına çıkamamak ve belirlenen yerlere başvurmak adli kontrol tedbiri ile serbest bırakıldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 09.10.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat kararının davacıya tebliğ edilmediği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebine yönelik davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince manevi tazminat miktarı ve değişen vekalet ücreti yönünden düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Gerekçeli karar başlığında "12.11.2018" olan dava tarihinin "08.11.2018" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak kabul edilmiştir. Davacı vekilinin dava dilekçesinde faiz başlangıç tarihi olarak dava tarihi olan 08.11.2018 belirtilmiş olmasına karşın, manevi tazminatın belirlendiği hüküm fıkrasında faiz başlangıç tarihinin hatalı şekilde gözaltı tarihi olan 02.12.2016 olarak belirlenmesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Yozgat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.12.2025 tarihinde karar verildi.