MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/551 E., 2021/1329 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak sanığın mahkumiyetine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafiileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;
Sanık müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme ve yaralanmaya neden olma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1 ve 53/6. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süreyle geri alınmasına karar verilmiş, sanık müdafi ve Cumhuriyet savcısının istinafları üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf taleplerinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında taksirle öldürme ve yaralanmaya neden olma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süreyle geri alınmasına ve mahsubuna karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanık müdafiilerinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafii Avukat ...'un temyiz isteği; hükme esas alınan raporların doğru olmadığı, çelişkilerin bulunduğu, çelişkilerin giderilmesi için yeniden kusura ilişkin bilirkişi raporunun alınmasının gerektiği, müvekkiline fazla ceza verildiği, teşdit uygulanmasının doğru olmadığı, kararda yeterli gerekçenin bulunmadığı, kazanın alkolün etkisiyle meydana gelmediği, bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı, anılan gerekçelerele mahkumiyet kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.
Sanık müdafii Avukat ...'nin temyiz isteği; kusura ilişkin alınan raporların doğru olmadığı, çelişkilerin bulunduğu, çelişkilerin giderilmesi için yeniden kusura ilişkin bilirkişi raporunun alınmasının gerektiği, müvekkilinin fazla kusurunun bulunmadığı, sırf alkollü diye asli kusurlu kabul edildiğine, anılan gerekçelerele mahkumiyet kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut kaza tespit tutanağı, bilirkişi raporu, ... ATK Grup Başkanlığının 09.10.2019 tarih ve 2019/6920 sayılı yazısı, ... ATK Trafik İhtisas Dairesinin raporu, vefat eden ...'nun cesedi üzerinde yapılan ölü muayene ve otopsi tutanağı, mağdurlara ait adli raporlar, mağdur ve tanık anlatımları, sanığa ait alkollü olduğuna dair rapor, diğer belge tutanak ve raporlar ve sanığın savunması ile tüm dosya kapsamından sanığın olay tarihinde idaresindeki ... plakalı araç ile saat 18:50 sıralarında ... mahallesi, ... caddesi üzerinde seyir halinde iken yol kenarında park halinde duran ... plakalı traktöre çarpması sonucu sanığın kullandığı araçta yolcu olarak bulunan ...'nun künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması sonucu vefat ettiği, araçta bulunan diğer yolcu ...'nun hayati tehlike geçirebilecek şekilde yaralandığı, olay yerinde yaya olarak bulunan mağdurlardan ... ve ...'nin btm ile giderilebilecek şekilde, mağdur ... Al Abdavi'nin ise kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, ...'in kaza nedeniyle düşme sonucu tedaviye alındığı, mağdurlar ..., ... ve ...'ın olay nedeniyle şikayetçi olmadıkları, sanığın olay sırasında 1,39 promil alkollü olduğu, ayrıca aracın hızını teknik özellikler ile yol ve trafik durumuna göre ayarlamadığı, bu nedenle aşırı hızlı olduğu, eylemin bu haliyle bilinçli taksir ile dikkatsizlik ve tedbirsizlik sonucu bir kişinin ölümü ve iki kişinin hayati tehlike geçirebilecek şekilde yaralanması suçunu oluşturduğu, suçun işleniş şekli, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, bilinçli taksir nedeniyle olayın özelliği ve sanığın kusur durumu dikkate alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme ve yaralanmaya neden olma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
2.Bölge Adliye Mahkemesince, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü yönünden duruşma açılarak yeniden yargılama yapılma gidilerek, traktörün yanında bulunurken yaralanan ..., ..., ... ve ... ile sanığın otomobilindeki yaralanan ...'nin şikayetçi olmadıkları, ancak ... ve ...'in yaralanmalarının TCK'nın 89/2 kapsamında nitelikli olması ve sanığın alkollü olması nedeniyle bilinçli taksir hali söz konusu olduğundan TCK'nın 89/5 maddesi uyarınca şikayetçi olmayan mağdurlar ..., ... ve ...'nin olayın mağduru olarak kabul edilemeyecekleri, sadece ... ve ...'in nitelikli yaralanmalarından dolayı olayın mağduru oldukları kabulü ile sanığın asli kusurlu şekilde, bilinçli taksirle bir kişinin ölümüne ve iki kişinin yaralanmasına sebebiyet verme suçunu işlediği anlaşılarak, ilk derece mahkemesince TCK'nın 61/1, 22/4 ve 3/1 maddelerine aykırı şekilde ve dosya içeriği ile uyuşmayacak biçimde temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak belirlenerek eksik cezaya hükmedilmiş olması, Cumhuriyet Savcısı'nın aleyhe istinafta bulunması nedeniyle ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak sanığın takdiren teşdiden alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle eylemine uyan TCK'nın 85/2 maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.02.2026 tarihinde karar verildi.