D U R U Ş M A T A L E P L İ
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1808 E., 2021/2618 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Kayseri 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/20 19... /5 84... /174 Karar sayılı Kararı ile; sanığın ile; sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85/1, 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılması, sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 08/07/20 21... /18 08... /2618 Karar sayılı Kararı ile; ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85/1, 62/1.maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınması karar verilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası daireye tevdii edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; kararın hukuka aykırı olduğuna, taraflara bilirkişi raporuna karşı savunma yapmak imkanı tanınmadığına, Karayolları Trafik Kanunu ve Yönetmeliğin göre maktulun yaya değil sürücü konumunda olduğuna, lastik izine göre değil fren izine göre hız hesaplaması yapılması gerektiğine,
Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın bilinçli taksirden cezalandırılması gerektiğine, maktulün ölümüne neden olduğuna, ölenin kusursuz, sanığın asli kusurlu olduğuna, sanığın hız sınırını aşarak seyir halindeyken maktule çarptıktan sonra 22 metre boyunca hızını kesmediğine, maktulü 10 metre sürüklediğine, yasal sınırın üzerinde hızla seyrettiği sabit olan sanığa bilinçli taksir hükümlerinin tatbik edilmesi gerektiğine, temel cezadan uzaklaşılarak verilen cezanın hakkaniyete uygun ve yeterli olmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede;olay tarihinde, sanığın sevk ve idaresindeki kamyoneti ile Argıncık ...kavşağı istikametinden...Caddesini takiben ... Caddesi istikametine seyri sırasında olay mahalline geldiğinde aracının sağ ön köşe tampon kısımlarıyla el arabasına, aracının sağ yan dikiz aynası ile de el arabası sürücüsü yaya halde bulunan K,O.'ya çarpması neticesinde, K. O.'nun tedavi gördüğü hastanede olay tarihinden bir hafta sonra hayatını kaybettiği anlaşılmıştır. meydana gelen olayda sanığın asli kusurlu olduğu, müteveffanın olayın meydana gelmesinde herhangi bir kusurunun bulunmadığının belirtildiği olayda sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85/1. maddeleri uyarınca taksirle öldürme suçundan ceza verilmiştir.
2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmedilen temel ceza miktarı hukuka aykırı bulunmuş, duruşma açılarak sanık hakkında taksirle öldürme suçundan yeniden hüküm kurulma yoluna gidilmiştir.
IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.03.2026 tarihinde karar verildi.