MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/500 E., 2021/1328 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM :Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılanlar vekili, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Silifke 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/264 Esas ve 2019/464 Karar sayılı kararıyla sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85/1, 62, 53/6. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 6 ay süreyle geri alınmasına dair hükmüne yönelik katılanlar vekili, sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85/1, 62, 53/6. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 6 ay süreyle geri alınmasına karar verilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası daireye tevdii edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına, suçun yasal unsurlarının mevcut olmadığına, sanık hakkında fazla cezaya hükmedildiğine, delillerin takdir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğüne, eksik araştırmayla karar verildiğine ilişkindir.
Katılanlar vekili temyiz istemi; sanık hakkında verilen cezanın kusur oranında artırım yapılması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede;olay tarihinde, sanığın sevk ve idaresindeki otomobili ile seyir halindeyken çift yönlü yolda şerit ihlali yaparak aracının ön kısmı ile karşı yönden... istikametine seyir halinde olan ölen Ş.D.'nin sevk ve idaresindeki motosiklete çarpışması sonucunda Ş.D.'nin vefat ettiği, kazanın oluşumunda sanığın sevk ve idaresindeki otomobili ile yola dikkatini vermediği, hızını yol ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uyarlamadığı, çift yönlü yolda otomobilini kendi şeridi üzerinde sürdürmeye özen göstermediği ve karşı şeride geçerek ölenin sevk idaresindeki motosiklete çarmış olması nedeniyle meydana gelen kazada asli kusurlu olduğu, ölenin ise kural ihlali olmaması nedeniyle kusursuz olduğu, belirtildiği olayda sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85/1. maddeleri uyarınca taksirle öldürme suçundan ceza verilmiştir.
2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmedilen temel ceza miktarı hukuka aykırı bulunmuş, duruşma açılarak sanık hakkında taksirle öldürme suçundan yeniden hüküm kurulma yoluna gidilmiştir.
IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında katılanlar vekili, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 304/1. maddesi uyarınca Silifke 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.03.2026 tarihinde karar verildi.