MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/ 2968 E., 2021/ 2003 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : Davanın reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 50.000 maddi ve 500.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 7.606,14 TL maddi ve 9.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz istemi; vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektine, kararın bozulmasına karar verilmesine ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/332 Esas, 2018/36 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 21.09.2016- 10.03.2017 tarihleri arasında 170 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 02.02.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile 23.02.2018 tarihinde tebliğ edildiği, avukatla takip edilen işlerde tebliğin avukata yapılması gerektiği usulüne uygun olarak tebliğ yapılmadığı değerlendirilerek gözaltı-tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen 1 yıllık süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından;
''...Tazminat talebine konu Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25/02/2018 tarih, 2017/332 esas, 2018/36 karar sayılı dosyasında, davacıya çıkartılan kesinleşme şerhi ekli, davacının tazminat hakkı bulunduğunu içerir gerekçeli kararın 13/02/2018 tarihinde davacıya (eşi imzasına) usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, davanın ise 01/02/2019 tarihinde açıldığı; ceza mahkemesi kararı kesinleştikten sonra davacının tazminat hakkı bulunduğuna dair tebligatın vekili yerine davacı asile yapılmasında usul ve yasaya aykırı bir yönün bulunmadığı, bu haliyle davanın CMK'nın 142/1 maddesinde öngörülen 3 aylık süre geçtikten sonra açılmış olması nedeniyle davanın süre yönünden reddi gerektiği'' gerekçeleri ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/332 Esas, 2018/36 Karar sayılı kararında davacının tazminat hakkının bulunduğunun yazılı olduğu ve ihtar edildiği, kesinleşme şerhli gerekçeli kararın davacının aynı konutta yaşayan eşine 23.02.2018 tarihinde yapıldığı, davanın 01.02.2019 tarihinde CMK'nın 142/1 maddesinde öngörülen 3 aylık süre geçtikten sonra açıldığı anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2026 tarihinde karar verildi.