MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/850 E. 2021/1651 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 200.000,00TL maddi ve 200.000,00TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 7.611,82 TL maddi ve 16.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesince hükmün 1. paragrafında yer alan "7.611,82 TL" maddi tazminat miktarının "6.403,36 TL"ye indirilmesi hükmün 2. paragrafında yer alan "16.000 TL" manevi tazminat miktarının "22.000 TL"ye çıkartılması ve hükmün 3. paragrafında yer alan "3.541,80 TL" nispi vekalet ücretinin "4.260,50 TL" nispi vekalet ücreti olarak değiştirilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkil hakkında verilen maddi ve manevi tazminatın eksik olduğuna ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Antalya 8.Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/431 Esas, 2019/82 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 05.10.2016-02.05.2017 tarihleri arasında 209 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 03.04.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacıya tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davacının gelir uzman yardımcısı olduğu, 22/11/2016 tarihinde kamu görevinden ihraç edildiği, ancak kamu görevlilerinin maaşlarını peşin aldığı, buna göre davacının en son 15/11/2016 tarihinde açıkta olması nedeniyle kesintili maaş aldığı, daha sonra davacıya herhangi bir ödeme yapılmadığı, bu durumda davacının maddi kaybının 15/12/20 16... /05/2017 tarihleri arasındaki 138 güne ilişkin olduğu, davacının maddi zararı 6.403,36 TL olmasına rağmen hesap hatası yapılması suretiyle düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan hükmün 1. paragrafında yer alan "7.611,82TL" maddi tazminat miktarının "6.403,36TL"ye indirilmesi suretiyle ve manevi tazminat miktarının güncel koşullara göre eksik miktarda tespit edilmesi gerekçesiyle hükmün 2. paragrafında yer alan "16.000,00TL" manevi tazminat miktarının "22.000,00TL"ye çıkartılması, ve değişen tazminat miktarına göre vekalet ücretinin artırılması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Kamu görevlisi iken 22.11.2016 tarihinde meslekten ihraç edilen davacının ihraç edildiği ayı takip eden ayın 15. günü olan 15.12.2016 tarihi ile tahliye tarihi olan 02.05.2017 tarihi arasındaki süre için Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca belirlenen net asgari ücret miktarları üzerinden 6.374,98TL maddi tazminatın 15.12.2016 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken bu miktarın üstünde kalacak şekilde fazla maddi tazminata hükmedilmesi ve faiz başlangıç tarihinin hatalı belirlenmesi temyiz edenin sıfatı doğrultusunda bozma yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.02.2026 tarihinde karar verildi.