MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/390 E., 2022/851 K.
SUÇ : Taksirle Öldürme
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca 15.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1 maddeleri uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteği, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın üst sınırdan cezalandırılmasına, verilen cezada indirim uygulanmamasına, kusur tayinine, beraat kararı verilmesi gerektiğine vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın sevk ve idaresindeki tescilsiz, patpat diye tabir edilen tarım aracı ile yerleşim yeri dışında, iki şeritli, bölünmüş, düz, eğimsiz, hız limitinin 110 km/s olduğu, asfalt kaplama, aydınlatmasız yolda gece vakti seyir halindeyken kendisi ile aynı istikamette arkasından gelen mağdurun idaresindeki araçla sanığın idaresindeki patpata arkadan çarpması şeklinde meydana gelen ve bir kişinin ölmesi, sanık hakkında şikayetçi olmayan iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması ile neticelenen olayda; asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı karar verilmiştir.
2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanık müdafi ve katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; mağdurların soruşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında sanığın eyleminin TCK'nın 85/1 maddesi kapsamında kaldığının gözetilmemesi, sanık hakkında temel cezanın eksik tayin edildiği ve trafiğe çıkması yasak olan pat pat denilen araçla trafiğe çıkan sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiği gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanık hakkında temel cezanın TCK'nın 85/1 maddesi uyarınca 4 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi üzerine neticeten 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılması yönünde hüküm kurulmuştur.
IV. GEREKÇE ve KARAR
Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanun'un 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekmekte olup, sanık hakkında cezada orantılılık ilkesi ile adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedildiği anlaşıldığından tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.03.2026 tarihinde karar verildi.