MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/677 E., 2022/1860 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak sanığın mahkumiyetine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan verilen 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin karara yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen 24.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararın; 5271 sayılı Kanunun 286/2-c maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de; katılanlar vekilinin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz isteminde bulunması nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas - 2009/56 sayılı kararı uyarınca hükmün temyiz edilebilir olduğu, yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4 ve 53/6 maddeleri uyarınca 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 6 ay süreyle geri alınmasına karar verilmiş, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf talepleri üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 24.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süreyle geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; meydana gelen kazada trafik düzenlemesinin gerektiği şekilde yapılmamış olmasının etkili olduğuna, sanığın kusurunun bulunmadığına ve resen gözetilecek sebeplere, katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığın güzergahında bulunan uyarıcı levhaları dikkate almaksızın yaya geçidinden geçişini tamamlamak üzere olan yayaya çarpması nedeniyle eylemin olası kasta öldürme olarak vasıflandırılması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 02.04.2021 günü, saat 15.15 sıralarında sanığın sevk ve idaresinde bulunan kamyonet ile gündüz vakti, iki yönlü, iki şeritli, azami hız limitinin 50 km/s olduğu, meskun mahal sınırları içindeki yolda seyir halinde iken, olay mahalli olan dört yönlü kavşağa gelerek sola dönüş yaptığı sırada, aracının ön kısımları ile kavşak başı ve yaya geçidinden karşıdan karşıya geçmekte olan ve yolun tam ortasında bulunan yaya ...'e çarpması sonucunda yayanın ölümü ile sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, Yerel Mahkemece, kaza tespit tutanağı ve soruşturma aşamasında alınan trafik bilirkişi raporu ile uyumlu olan ve sanığın asli, yayanın ise kusursuz olduğu yönünde görüş mütalaa eden ... Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı'nın 06.12.2021 tarihli raporunun hükme esas alınması suretiyle, sanığın bir kişinin ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanığın asli ve tam kusuru ile bir kişinin ölümüne sebep olduğu olayda, taksire dayalı kusurunun ağırlığı ve meydana gelen zarar nazara alınarak temel ceza orantılılık ilkesine aykırı şekilde az bulunmuş ve takdiren alt sınırdan bir miktar uzaklaşılmak suretiyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin tüm, katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
2918 sayılı Kanun'un 74. maddesinde 18.10.2018 tarihinde 7148 sayılı Kanun ile yapılan değişikliğe göre; "Sürücüler, görevli bir kişi veya ışıklı trafik işareti bulunmayan ancak trafik işareti veya levhalarıyla belirlenmiş kavşak giriş ve çıkışları ile yaya veya okul geçitlerine yaklaşırken yavaşlamak, varsa buralardan geçen veya geçmek üzere bulunan yayalara durarak ilk geçiş hakkını vermek zorundadırlar.
" hükmüne göre yaya geçidinde durmayan sanığın eylemini bilinçli taksirle ile gerçekleştirdiği ve cezasında 5237 sayılı Kanun'un 22/3. fıkrası uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle katılanlar vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.03.2026 tarihinde karar verildi.