MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/2077 E., 2020/1260 K.
SUÇ : Müstehcenlik
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak kurulan beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında müstehcenlik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 226/3-2. cümlesi, 52/2 ve 53. maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "...CMK'nın 280/1-a ve 303/1-a maddelerinin verdiği yetki uyarınca bu hususun toplanacak başkaca delil bulunmaması nedeniyle olayın daha ziyade aydınlanması gerekmediğinden yeniden duruşma yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, kaldırılan hükümlerin yerine, Sanık hakkında müstehcenlik suçundan kamu davası açılmış ise de, sanığın üzerine atılı suçu işlediğini gösteren mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca BERAATİNE..." dair karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanığın üzerine atılı suçun sübutu açısından mail adreslerinin bizzat kullanıp kullanmadığı, sanığın kullandığı dijital materyaller üzerinde siber güvenlik uzmanlarınca araştırma yapılması şeklinde olayın daha ziyade aydınlatılması gerektiğinden 5271 sayılı CMK 303/1-a maddesindeki şartların oluşmadığına ilişkindir.
III. GEREKÇE VE KARAR
İlk Derece Mahkemesinin kararına yönelik istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın mahkûmiyet hükmü kaldırılarak 5271 sayılı Kanunun 280/1-a maddesinin delaletiyle aynı Kanun'un 303/1-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de, hukuki veya son derece teknik hususlarla ilgili değerlendirmeler dışında duruşma açılarak karar verilmesi gerektiği yönündeki Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12.12.2023 tarihli ve ... numaralı .../Türkiye kararı da dikkate alındığında, anılan Kanun hükmünün delil değerlendirilmesi yapılmaksızın derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde uygulanabileceği, sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmü bakımından ise 5271 sayılı Kanunun 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanunun 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304/2-b maddesi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.