MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2023/858 E., 2023/1394 K.
DAVA: Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 100.000 TL maddi ve 200.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının ceza evinde geçirdiği süreleri mahsup etmediğini, kesinleşen cezalarını ayrıca ceza evinde geçirdiği, davanın kabul edilerek davacı hakkında maddi ve manevi tazminat hükmedilmesine ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/19 Esas – 2022/53 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 17.05.2019 - 13.12.2021 tarihleri arasında 941 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 23.02.2022 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin 17.05.2019 - 20.04.2021 tarihleri arasında 704 gün infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, ancak davacının aynı suç tarihinde işlediği "Kullanmak için Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Satın Almak, Kabul Etmek veya Bulundurmak" suçundan Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/599 Esas sayılı dosyasında yargılanması sonucunda neticeten 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 14.12.2021 tarihinde kesinleştiği ve anılan kesinleşmiş hapis cezasının bihakkın tahliye süresinin davacının koruma tedbirlerine maruz kaldığı süreyi karşıladığı anlaşılmakla, maddi ve manevi tazminat davasının tümden reddine karar verilmiş,
İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1-Gerekçeli karar başlığında dava türü olarak "Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat" yerine "Tazminat" ibaresine yer verilmesi,
2-İlk Derece Mahkemesince, davacının aynı suç tarihinde işlediği "Kullanmak için Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Satın Almak, Kabul Etmek veya Bulundurmak" suçundan Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/599 Esas sayılı dosyasında yargılanması sonucunda neticeten 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 14.12.2021 tarihinde kesinleştiği ve anılan kesinleşmiş hapis cezasının bihakkın tahliye süresinin davacının koruma tedbirlerine maruz kaldığı süreyi karşıladığı anlaşılmakla, maddi ve manevi tazminat davasının reddine karar verilmiş ise de, davacının tazminat talebinin dayanağı olan Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/19 Esas – 2022/53 Karar sayılı dosyası incelendiğinde, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 17.05.2019 - 13.12.2019 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, tutukluluğun 17.05.2019 - 20.04.2021 tarihleri arasında infaz gördüğü, infaz gören suç yönünden yapılan yargılama sonunda davacının beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 23.02.2022 tarihinde kesinleştiği, davacının başka mahkemeden veya başka suçlardan aldığı cezaların mahsup edilip edilmediğinin araştırılması gerektiği, mahsup edilmemişse infaz gören tutukluluk açısından davacının tazminat talebinin esası hakkında karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yasal şartların oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Siverek 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.03.2025 tarihinde karar verildi.