MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2023/1932 E., 2023/4404 K.
DAVA: Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat
HÜKÜM: İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutuklama, adli kontrol ve makul sürede yargılanma hakkının ihlal edilmesi nedeniyle 3.000.000 TL maddi ve 6.600.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile davacının tutuklu kaldığı 20.02.2014 - 21.12.2015 tarihleri arasındaki dönem için 20.655,01 TL maddi, 35.000 TL manevi, 10.02.2020 - 22.03.2021 tarihleri arasındaki dönem için ise 32.797,48 TL maddi, 45.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihlerinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi, davacı vekilinin temyiz isteminin yerinde olduğundan hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkil hakkında verilen maddi ve manevi tazminatın eksik olduğuna ilişkin, davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddedilmesi gerektiği, tazminat hukuku ilkesi gereği zarar görenin de zararın doğumuna neden olan kusurunun da değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/106 Esas – 2017/263 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından 20.02.2014 - 21.12.2015 tarihleri arasında 669 gün, 10.02.2020 - 22.03.2021 tarihleri arasında 406 gün olmak üzere toplam 1.075 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 22.11.2022 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk sürelerinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin ve davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1-Gerekçeli karar başlığında davacı olarak "K.H." ibaresine yer verilmesi, dava tarihi olarak "10.01.2023" ibaresi yerine "10.11.2022" ibaresine yer verilmesi ve dava türü olarak "Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat" yerine "Yakalama veya Tutuklama Sonrası KYO veya Beraat Kararı Verilmesi Halinde Tazminat" ibaresine yer verilmesi,
2-Davacının tutuklu kaldığı 10.02.2020 - 22.03.2021 döneme ilişkin maddi ve manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren faiz işletilmesini talep etmiş olmasına karşın, hükmedilen maddi ve manevi tazminat bakımından tutuklama tarihi olan 10.02.2020 tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiği gözetilmeksizin, 10.02.2021 tarihinden itibaren faiz işletilmesi,
3- Maddi tazminatın, davacının tutuklu kaldığı 20.02.2014 - 21.12.2015 tarihleri arasındaki döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan "20.344,74 TL" yerine, hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak bu miktarın üstünde kalacak şekilde "20.655,01 TL" olarak tayin edilmesi ve davacının tutuklu kaldığı 10.02.2020 - 22.03.2021 tarihleri arasındaki döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan "32.416,36 TL" yerine, hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak bu miktarın üstünde kalacak şekilde "32.797,48 TL" olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması,
4- Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.03.2025 tarihinde karar verildi.