MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2022/452 E., 2023/2761 K.
DAVA: Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM: Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin CMK'nın 102. maddesinde belirtilen azami tutukluluk süresinin geçmiş olması nedeniyle fazla tutukluluk sebebiyle 100.000,00 TL maddi tazminat ve 150.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulüne 15.643,39 TL maddi tazminatın ve 23.000,00 TL manevi tazminatın 17.07.2019 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine yapılan inceleme neticesinde; hakkında verilen mahkumiyet hükmü kesinleşen ve tutuklulukta geçen sürelerin cezasından mahsubuna karar verilen davacıya hak ve nesafet ilkelerine uygun makul bir miktarda maddi ve manevi tazminat verilmesi gerektiği ve bu nedenle hükümdeki maddi tazminat miktarının 500,00 TL, manevi tazminat miktarının 500,00 TL olarak değiştirilmesi ve vekalet ücretinin 2.000,00 TL olarak düzeltilmesi suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminatların uğranılan maddi ve manevi zararların telafisine yetecek düzeyde olmadığına, kararın adalet ve hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesi 2019/203 Esas- 2020/95 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten öldürme suçundan 18.04.2011 tarihinde gözaltına alındığı, 19.04.2011 tarihinde tutuklandığı, tutukluluğun karar tarihine kadar devam ettiği, ilk mahkumiyet hükmünün 13.05.2015 tarihinde verildiği, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 18.09.2017 tarihli kararı ile bu hükmün bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılamada 19.12.2017 tarihinde yeni bir mahkumiyet hükmü kurulduğu, bu hükmünde Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 16.04.2019 tarihli kararı ile bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılamada en son 27.02.2020 tarihinde 20 yıl hapis cezasına hükmedildiği ve bu hükmün Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.05.2021 tarihli ilamı ile vekalet ücreti açısından düzelterek onandığı, davacının CMK 102/2. Maddesi gereğince 5 yıldan fazla tutuklu kalamayacağı, 5 yıllık azami sürenin 17.07.2019 tarihinde dolduğu ve 17.07.2019 tarihinden mahkumiyet hükmünün verildiği 27.02.2020 tarihine kadar sürede tazminata hak kazandığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından maddi ve manevi tazminat miktarının makul bir miktar olarak değiştirilmesi sureti ile istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.03.2025 tarihinde karar verildi.