MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2024/37 E., 2024/51 K.
SUÇ: Taksirle yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
Sanıklar hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece taksirle yaralama suçundan sanıklar hakkında ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 89/1,2/a-b, 62 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin verilen kararın sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 03.11.2020 tarihli kararı ile sanıklar hakkında basit yargılama usulünün değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamı üzerine mahkemece basit yargılanma usulü hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş ancak müşteki ve mağdur adına çıkarılan tebligatların iade edilmeleri ve müşteki ve mağdura ulaşılamaması nedeniyle, dosya yeni esasa kaydedilerek sanıklar hakkında genel hükümlere göre yargılama devamla taksirle yaralama suçundan sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK'nın 89/1,2/a-b, 62 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin verilen karara karşı sanıklar müdafinin temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafiinin temyiz istemi; sanıkların kusuru ve kastı bulunmadığına, beraat etmeleri gerektiğine, lehlerine hükümlerin uygulanmadığına ve saire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanıkların ortakları ve işletmecisi olduğu lokum imalathanesinin paketleme bölümünde çalışırken, olay günü lokum kesme bölümüne alınan mağdurun çalışırken elini lokum kesme makinasına kaptırması sonucu btm ile giderilemeyecek, kemik kırığının hayati fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek ve organlardan birisinin (sol el) işlevinin sürekli zayıflamasına sebep olacak şekilde yaralandığı olayda;
Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; mağdurun sanıklara ait işyerinde aralarında kurulan iş ilişkisi kapsamında sigortasız şekilde çalıştığı, mağdurun lokum kesme makinasında çalışırken kazanın meydana geldiği ancak mağdurun kullandığı makine ile ilgili herhangi bir eğitiminin bulunmadığının anlaşıldığı, işyerinde herhangi bir iş sağlığı ve güvenliği eğitimi verilmediğinin anlaşıldığı, 4857 sayılı kanunun 71. Maddesinde yer alan "on beş yaşını doldurmamış çocukların çalıştırılması yasaktır. Ancak, on dört yaşını doldurmuş ve zorunlu ilköğretim çağını tamamlamış olan çocuklar; bedensel, zihinsel, sosyal ve ahlaki gelişmelerine ve eğitime devam edenlerin okullarına devamına engel olmayacak hafif işlerde çalıştırılabilirler." hükmü uyarınca 15 yaşını doldurmamış çocukların çalıştırılmasının yasak olduğu, katılanın da nüfus kaydına göre suç tarihinde 15 yaşından küçük olup 12 yaş içinde olduğu, her iki sanığın işyerinde meydana gelen kaza neticesinde mağdurun yaralandığı olayda asli kusurlu oldukları kanaatine varılmış, sanıkların atılı suçu işledikleri sabit görülerek uygulama yapılmıştır.
IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanıklar müdafiinin diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Mağdurun 28/08/2003 doğumlu olduğu olay anında 15 yaşından küçük olduğu, 4857 sayılı kanunun 71. Maddesinde yer alan "on beş yaşını doldurmamış çocukların çalıştırılması yasaktır. Ancak, on dört yaşını doldurmuş ve zorunlu ilköğretim çağını tamamlamış olan çocuklar; bedensel, zihinsel, sosyal ve ahlaki gelişmelerine ve eğitime devam edenlerin okullarına devamına engel olmayacak hafif işlerde çalıştırılabilirler." hükmüne karşı olay anında 12 yaş içinde olan katılan mağduru istihdam eden sanıklar hakkında TCK'nın 22/3 maddesinde öngörülen bilinçli taksir hükmünün uygulanmasını gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
Lehe hüküm talebi bulunan, sabıkası olmayan sanık ... hakkında hükmedilen hapis cezasının, sanığın geçmişi, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak ertelenmesinin mümkün olmadığından bahisle yasal olmayan gerekçeyle TCK'nın 51. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Gaziantep 37. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanıklar müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Kanun'un 326 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca ceza miktarı yönünden sanıkların kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.03.2025 tarihinde karar verildi.