MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
ASIL KARAR TARİHİ: 13.07.2020
KARAR SAYISI: 2019/4286 E., 2020/1668 K.
SUÇ: Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, hakaret
KARAR: Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması
Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 28.04.2024 tarihli ve 2021/1809 Esas, 2024/2727 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.10.2024 tarihli ve KD-2024/100992 sayılı itirazına dair, sanık müdafinin temyiz istemi üzerine yapılan temyiz incelemesi sırasında hakaret suçunun inceleme dışı kaldığı tespit edilmekle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu anlaşıldığından itirazın kabulüne,
5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 28.04.2024 tarihli ve 2021/1809 Esas, 2024/2727 Karar sayılı kararının kaldırılmasına müteakip yapılan incelemede;
A) Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçuna yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karara ilişkin temyiz istemi yönünden:
Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.05.2019 tarihli ve 2017/273 Esas, 2019/463 Karar sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi’nin 13.07.2020 tarihli 2017/273 Esas, 2019/463 Karar sayılı kararına karşı yapılan temyiz isteminin reddine ilişkin 17.11.2020 tarihli ek kararı, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle gereği düşünüldü:
Yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince, sanığın verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 136/1, 43, 62/1 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından 5271 sayılı CMK'nın 296/1. maddesi gereğince verilen temyiz isteminin reddine dair 17.11.2020 tarihli ve 2019/4286 Esas, 2020/1668 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 296/2. maddesi gereğince Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
B) Hakaret suçuna yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karara ilişkin temyiz istemi yönünden:
5271 sayılı CMK'nın 286/3-a maddesi uyarınca kamu görevlisine hakaret suçunun temyize tabi olması karşısında, sanık müdafinin temyiz isteminin reddine dair 17.11.2020 tarihli ek kararının hukuken geçersiz olduğu belirlenerek kamu görevlisine hakaret suçu yönünden temyiz isteminin reddine dair ek kararın kaldırılmasına binaen yapılan incelemede;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.03.2025 tarihinde karar verildi.