MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2024/218 E., 2024/274 K.
DAVA: Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM: Davanın kısmen kabulü
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 01.10.2020 tarihli ve 2020/840 Esas, 2020/2022 Karar sayılı kararının davacı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 04.03.2024 tarihli ve 2022/992Esas, 2024/957 Karar sayılı kararı ile bozulması neticesinde dosyanın gönderildiği İlk Derece Mahkemesinin, 05.07.2024 tarihli ve 2024/218 Esas, 2024/279 Karar sayılı kararının davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Dairemizin 04.03.2024 tarih ve 2022/992Esas, 2024/957 Karar sayılı bozma ilamı öncesi, 25.11.2019 tarihli maddi tazminata ilişkin hükmün açıkça onanmadıkça kesinleşmiş sayılamayacağı gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılama sonunda maddi tazminat konusunda karar verilmemiş ise de, bu hususta mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.07.2023 gün ve 2023/2-191 Esas, 2023/703 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, 6100 sayılı HMK'da İlk Derece Mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi hâlinde kesinlik sınırının tespitine dair açık bir hüküm bulunmadığından HMK’nın 341/2. fıkrasındaki düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, kanun yolu başvuru sınırlarının, başvurulacak kanun yoluna göre değil kararı veren mahkemeye göre belirlenmesi gerektiği, bu halde hüküm tarihinde HMK'nın 341/2. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının 28.250 TL olduğu; davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 15.000,00 TL olması nedeniyle davalı açısından hükmün kesin nitelikte olduğu anlaşıldığından, 6100 sayılı HMK'nın 341/2 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırı ve hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, CMK'nın 304/4. maddesi uyarınca Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.03.2025 tarihinde karar verildi.