MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/938 E., 2023/1034 K.
DAVA : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız elkoyma nedeniyle 750.000,00 TL maddi tazminatın alıkoyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, suça konu araca el koyma kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmayıp koruma tedbirinin ölçülü olduğu, davacıya ait aracın yaklaşık 5 yıl boyunca teminat yatırılmak suretiyle iadesinin talep edilmediği, dolayısıyla 5271 sayılı CMK'nın 141. maddesinde belirtilen tazminat isteme koşullarının oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz talebinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; el koyma işleminin haksız olduğunu, müvekkilin araç kasko bedelini ödemediği gerekçesinin hukuki olmadığını, müvekkilin böyle bir bedeli ödeme gücünün olmadığını, aracın bu süreçte tasfiye edildiği için sonraki süreçte böyle bir iade talebinin sonuç doğurma imkanının da ortadan kalkması nedeniyle davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/70 Esas – 2023/181 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, Iğdır 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 01.05.2013 tarihli, 2013/280 D.İş sayılı kararı ile 5607 Sayılı Kanun'un 10/2 maddesi gereğince davacının aracının ikinci kez kaçakçılık suçuna karıştığı gerekçesiyle davacının aracına el konulduğu, Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2021/152 Esas sayılı dosyası ile yapılan yargılamada, bahse konu aracın müsadere talebinin reddine karar verildiği, davacıya ait 76... plaka sayılı araç hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu kapsamında kaçak sigara taşımada kullanıldığı ve aynı Kanun'un 10/2. maddesi uyarınca ikinci kez suçta kullanılmış olması nedeniyle fiili olarak alıkonulmak suretiyle 01.05.2013 tarihinde el koyma kararı verildiği, yapılan yargılama sonunda araç hakkında müsadereye yer olmadığı kararı verildiği, anılan kararın 22.03.2022 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen kararın davacıya edilmediği, muhafaza altına alınma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, ancak kanunda öngörülen yasal şartların oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.01.2026 tarihinde karar verildi.