MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2022/107 E., 2022/2652 K.
HÜKÜM: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacının haksız yargılama, gözaltı, tutuklama, arama el koyma nedeniyle, 200.000,00 TL maddi, 500.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden yasal faizine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 18.780,33 TL maddi, 25.000,00 TL manevi tazminatın 22.07.2017 tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının manevi tazminatın eksik olduğundan 100.000,00 TL olması gerektiği, maddi tazminatın fazla olduğundan 17.420,47 YL olması gerektiği ve buna göre değişen vekalet ücretinin 10.250,00 TL olması gerektiğinden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.12.2022 tarihli tebliğnamesi ile davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.02.2025 tarihli tebliğnamesi ile davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına
karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz istemi; kararın hakkaniyet kuralların aykırı olduğunu, müvekkilinin haksız yargılama nedeniyle ihraç olduğunu, bundan önce maaşını eksik aldığını, maddi tazminatın memur maaşı üzerinden hesap edilmesi gerektiğini, aracını satmak zorunda kaldığından bu zararın ödenmesi gerektiğini, ailesinin kiralık ev masrafının ödenmesi gerektiğini, kendisinin ve ailesinin ceza evi masraflarının ödenmesi gerektiğini, tazminat davasına bakan ilk derce mahkeme başkanının tutukluluk devam kararını veren hakim olması nedeniyle tazminat davasına bakmaması gerektiğini, hükmedilen tazminatların eksik olduğunu, Davalı vekilinin temyiz istemi; davacının zararını ispat etmemesine rağmen tazminata hükmedilmesinin hatalı olduğunu, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, belirtmiştir.
III. DAVA KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 28. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/220 Esas, 2019/123 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma ve anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçlarından 22.07.2016 - 05.10.2017 tarihleri arasında 440 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/97964 Soruşturma sayılı dosyasında 05.07.2017 tarihinde resen tahliye ve ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yapılan yargılama neticesinde beraatine karar verildiği, kararın 16.07.2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediğini, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı ve tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurularının, düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;
5271 sayılı CMK'nın142/2. maddesine göre''İstem, zarara uğrayanın oturduğu yer ağır ceza mahkemesinde ve eğer o yer ağır ceza mahkemesi tazminat konusu işlemle ilişkili ise ve aynı yerde başka bir ağır ceza dairesi yoksa, en yakın yer ağır ceza mahkemesinde karara bağlanır.'' şeklinde düzenlenmiştir.
Davacının talebinin usule ilişkin hukuka aykırılıkla olduğu da gözetildiğinde;
Tazminat talebinin dayanağı olan tutuklama kararına itiraz edilmesi sonucundan tutukluluğun devamına karar veren İstanbul 11. Sulh Ceza Hakimliğinin 2017/2076 Değişik iş numaralı ve 2017/1515 Değişik iş numaralı tutukluluk devam kararı incelemesi yapan ve soruşturma dosyasında kısıtlama kararının kaldırılması talebinin reddine karar verilmesi suretiyle değerlendirmeyi yapan hâkim Selami Yılmaz tazminat konusu işlem ile ilişkili olup tazminat davasına bakamayacağı gözetilmeyerek CMK'nın 142/2. maddesine aykırı davranılması, 5271 sayılı CMK'nın 289/1-g maddesi gereğince hukuka kesin aykırılık hali olarak değerlendirilmiştir.
Açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Silivri Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2025 tarihinde karar verildi.