MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/736 E., 2025/1207 K.
SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, 11.04.2017 tarihli karar ile sanığın 2863 sayılı Kanunun 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 43, 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyetine dair hükmün sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 01.04.2021 tarihli, 2018/9671 Esas, 2021/1600 Karar sayılı ilamı ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak sanığın, 2863 sayılı Kanunun 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın 29.04.2021 tarihinde kesinleştiği, daha sonra sanığın 12.11.2023 tarihinde kasten yaralama suçunu işlediği sabit kabul edilerek, Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2025 tarihli ilamı ile kesin nitelikte mahkûmiyetine hükmedildiği, ihbar üzerine yeniden ele alınan dosyada, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşılmış ise de;
Suçtan zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığı adına İl Kültür ve Turizm Müdürlüğüne dava ihbar edilmediğinden, 01.04.2021 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulünce kesinleştiğinin ve beş yıllık denetim süresinin başlaması ile 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesi uyarınca dava zamanaşımının durduğunun kabul olunamayacağı, bu durumda, sanık yönünden zamanaşımını kesen en son işlem 11.04.2017 tarihli mahkumiyet hükmü olup, 01.04.2021 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı usulünce kesinleşmediğinden, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlendiği gerekçesiyle hükmün açıklanmasına dair 15.04.2025 tarihli kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 74/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, 11.04.2017 tarihli mahkumiyet hükmü olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, hükmün 5271 sayılı Kanunun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanunun 223/8. maddesi gereğince, Tebliğnameye uygun olarak oy birliyle DÜŞMESİNE;
Dava dosyasının 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca Haymana 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.04.2026 tarihinde karar verildi.