MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/170 E., 2025/1061K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret
Davacının tazminat talebi hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, HMK'nın 361/1. ve CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve adli kontrol nedeniyle 100.000 TL maddi, 100.000 TL manevi tazminatın gözaltından itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 327.61 TL maddi, 500 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, hükmedilen maddi tazminatın davalı yönünden istinaf kesinlik sınırı altında kaldığından bahisle maddi tazminata ilişkin istinaf talebinin reddine, davalı vekilinin manevi, davacı vekilinin maddi ve manevi tazminata ilişkin istinafı hakkında ise istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, davacı vekili ve davalı vekili tarafından kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 09.12.2024 tarihli, 2022/8604 Esas ve 2024/7329 Karar sayılı ilamı ile kesinlik sınırının davalı yönünden kabul edilen, davacı yönünden reddedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının toplamı üzerinden hesaplanması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş ve bozma üzerine bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda 317,05TL maddi tazminatın ve 7.000,00TL manevi tazminatın gözaltına alma tarihi olan 15.03.2017'den itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş,
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz talebi yönünden temyiz istemlerinin kesinlik sınırı dikkate alınarak reddedilmesi kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, davacı vekilinin temyiz sebepleri; koşulları bulunduğu halde davanın tamamı yerine kısmen kabulüne karar verilmesi ile hükmedilen tazminat miktarlarının eksik hesaplanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
lk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/87 Esas, 2019/128 Karar sayılı dosyası kapsamında, davacının terör örgütü propagandası yapmak suçundan yargılandığı, bu kapsamda 15.03.2017 - 22.03.2017 tarihlerinde 7 gün gözaltında kaldığı, yurt dışına çıkış yasağı ve imza vermek suretiyle adli kontrol şartıyla serbest bırakıldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat hükmünün 27.03.2019 tarihinde kesinleştiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, adli kontrol tedbirinin kişi özgürlüğünü sınırlamadığı ve yasaya uygun olarak oranlılık ilkesini ihlal etmediği, bu suretle gözaltı yönünden kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince hükmedilen maddi tazminatın davalı yönünden istinaf kesinlik sınırı altında kaldığından bahisle maddi tazminata ilişkin istinaf talebinin reddine, davalı vekilinin manevi tazminat, davacı vekilinin maddi manevi tazminat yönelik istinaf değerlendirilmesinde ise, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, davacı vekili ve davalı vekili tarafından kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 09.12.2024 tarihli, 2022/8604 Esas ve 2024/7329 Karar sayılı ilamı ile kesinlik sınırının davalı yönünden kabul edilen, davacı yönünden reddedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının toplamı üzerinden hesaplanması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş ve bozma üzerine bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda 317,05TL maddi tazminatın ve 7.000,00TL manevi tazminatın gözaltına alma tarihi olan15.03.2017'den itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 07.11.2024 tarihli 7531 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile HKM'nın ek 1. maddesine 3. fıkra olarak eklenen 04.06.2025 tarihine kadar geçerli olan ''İstinaf ve temyiz kanun yoluna başvuruda esas alınan parasal sınırda yeniden değerleme nedeniyle meydana gelen artış, bölge adliye mahkemesinin kaldırma veya Yargıtayın bozma kararları üzerine yeniden verilen kararlar hakkında uygulanmaz, ilk karar tarihinde geçerli olan parasal sınırlar esas alınır. '' maddesi uyarınca, Yargıtay'ın bozma ilamı öncesi Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi olan 29.09.2021 tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 78.630,00 TL olduğu; davacı vekili yönünden reddedilen miktar itibarıyla temyize tabi olduğu, davalı vekilinin temyiz isteminin de katılma yolu ile yapıldığı ve asıl temyize bağlı olduğu anlaşılarak tebliğnamede temyiz istemlerinin miktar bakımından kesin olduğundan bahisle reddini isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 1.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.01.2026 tarihinde karar verildi.