D U R U Ş M A T A L E P L İ
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/3000 E., 2021/789 K.
SUÇLAR : Özel hayatın gizliliğini ihlal, tehdit, hakaret, kişisel verilerin kaydedilmesi
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet, istinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmî ret, kısmî ret, kısmî temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
Hakaret ve tehdit suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin ve kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın nitelik itibariyle kesin olduğu ve temyiz kabiliyetlerinin bulunmadığı belirlenmiştir.
Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hüküm yönünden 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.
Katılan vekilinin gerekçeli temyiz dilekçesi içeriğinden şantaj suçundan kurulan hüküm kurulmasına yer olmadığına dair kararı temyiz etmediği belirlenerek ve katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişisel verilerin kaydedilmesi ve şantaj suçlarından, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 136/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, hakaret suçundan TCK'nın 125/2-1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, tehdit suçundan TCK'nın 106/1-1.cümle, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince o yer Cumhuriyet savcısının, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme sonunda kişisel verilerin kaydedilmesi suçuna yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, şantaj, hakaret ve tehdit suçlarından kurulan İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, şantaj suçundan sanık hakkında açılan dava bulunmadığı gerekçesi ile hüküm kurulmasına yer olmadığına, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, TCK'nın 134/2, 43/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 2 yıl 5 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, hakaret suçundan TCK'nın 125/2-1, 43/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 8.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan TCK'nın 106/1, 43/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 8.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılan vekilinin hakaret ve tehdit suçlarına, katılan vekilinin özel hayatın gizliliğini ihlal suçuna yönelik temyiz istemlerinin reddi, katılan vekilinin kişisel verilerin kaydedilmesi suçuna yönelik sanık müdafinin özel hayatın gizliliğini ihlal suçuna yönelik temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanmasına karar verilmesi görüşleri içeren Tebliğname ve Ek Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın katılanın gerek rızaen paylaştığı resimleri gerekse rızası olmaksızın çekip sakladığı günlük sayfalarının resimlerini kayıt altında tuttuğunun açık olduğuna, beraat kararına karşı yapmış oldukları istinaf başvurularının reddinin usûl ve esasa aykırı olduğuna, sanığın mahkûm edildiği eylemler açısından suçun işleniş biçimi, failin kastının yoğunluğu dikkate alındığında gerekli artırımların yapılmadığının açık olduğuna, sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığa ait dijital materyaller üzerinde yapılan arama ve el koyma tedbirinin hukuka aykırı olduğuna, hukuka aykırı olarak elde edilen deliller çıkarıldığında, dosyada sanığın mahkûmiyetine yeter derecede, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delilin olmadığına, delil yetersizliğinden beraat yerine mahkûmiyet kararı verilmesinin hatalı olduğuna, atılı suçların unsurlarının oluşmadığına, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede sanığın, bir dönem duygusal birliktelik yaşadığı katılanın birliktelikleri dönemde çekilmesine rıza gösterdiği, yayınlanmasını yetkisiz üçüncü kişilerin bilgisine sunmadığı, sadece kendisinin bilmesini ve görmesini istediği sırtına hacamat yapılmasına ilişkin resmin ve anı defterinde yazılan yazıların, sanık tarafından buradan alınarak mağdurun yakınlarına gönderilmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 136/1. maddesindeki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme sonunda, sanığın, bir dönem birliktelik yaşadığı katılanın eşine, arkadaş ve yakını olan ...ve ...a katılanın doğum günü sebebiyle kendisine olan hislerinden bahsettiği ve hediye ettiği günlükten bazı bölümleri ve birlikte çektirdikleri ve özel yaşam alanına ilişkin fotoğrafı gönderilmesi eyleminden dolayı sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılarak 5237 sayılı TCK'nın 134/2. maddesinde düzenlenen görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
A. Katılan Vekilinin Kişisel Verilerin Kaydedilmesi Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden
5271 sayılı CMK'nın 286/2-g maddesinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Katılan Vekilinin ve Sanık Müdafinin Hakaret ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden
5271 sayılı CMK'nın 286/2-d maddesinde yer verilen, "İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın kesin olduğu ve ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen mahkûmiyet kararlarının; aynı Kanun’un 272. maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen kesin hüküm niteliğindeki kararlardan biriyle sonuçlanmaması hâlinde temyiz edilebilir olduğu, incelemeye konu suçların aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin, CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
C. Katılan Vekilinin ve Sanık Müdafinin Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden
Katılan vekili 5271 sayılı CMK'nın 295. maddesi gereğince çıkarılan tebligat üzerine 14.03.2025 tarihli ek dilekçe ile temyiz nedenlerini bildirdiği anlaşıldığından, Tebliğname'deki katılan vekilinin temyiz nedeni bildirmediği gerekçesi ile temyiz isteminin reddini öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.03.2026 tarihinde karar verildi.