MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025 / 1848 E., 2025/ 1829 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
DAVATARİHİ : 03.05.2019
HÜKÜM : Kısmen kabul
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması
Dairemizce verilen bozma kararı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. Maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 55.780,00 TL maddi ve 380.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 15.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyiz istemine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen bozma kararı üzerine, dosyanın gönderildiği Bölge Adliye Mahkemesince maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile ''60.000,00'' TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, kararın davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekili; hükmedilen manevi tazminatın yetersiz olduğuna ilişkindir.
Davalı vekilinin temyiz istemi; davanın reddi gerektiğine, tazminatın fahiş olduğuna ve saire ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda,
Tazminat talebinin dayanağı olan Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/180 Esas, 2018/ 303 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının terör örgütüne üye olma suçundan 31.10.3016- 09.03.2017 tarihleri arasında 129 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 14.02.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile 01.04.2019 tarihinde tebliğ edildiği, gözaltı- tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen 3 aylık süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu, kamu görevlisi olup görevinden uzaklaştırılan davacının 20/02/2019 tarihinde görevine iade olduğu davacının görevden uzaklaştırılmış olduğu döneme ilişkin maaş farklarının 15/03/2019 tarihinde davacıya ödenmiş olduğu ve söz konusu döneme ilişkin kademe terfilerinin de tamamlandığı, Yargıtay içtihatlarında davacıların maaşlarından kaynaklı maddi zararlarının ödenmesi hususunda idari mercilere başvurması gerektiğinin belirtildiği, ek ders kayıplarının muhtemel zarar kapsamında olduğu değerlendirildiğinden maddi tazminat kapsamına dahil edilmediği anlaşılarak davacının maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Bozmaya uyularak yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararında davalı vekili ve davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2025 tarihinde karar verildi.