MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/8 E., 2025/197 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Davacının tazminat talebi hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 500.000,00 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada; kısmen kabulü ile aracın uzun süre boyunca iade edilmemesi nedeniyle davacı tarafından kullanılamaması ve aracın mekanik ve diğer aksamlarının zarar görmesi hususları hep birlikte değerlendirildiğinde 70.000,00 TL maddi tazminatın davalı Maliye Hazinesinden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen maddi tazminatın eksik olduğuna ve hükmedilen tazminata faiz konusunda karar verilmemesine ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
Bozma ilamına uyularak yürütülen yargılama neticesinde tazminat talebinin dayanağı olan Taşlıçay Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/444 soruşturma sayılı dosyasında 5607 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan yürütülen soruşturma kapsamında, davacıya ait 04... plakalı araca suçta kullanıldığından bahisle el koyma kararı verildiği, yapılan yargılama sonunda Taşlıçay Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2014 tarih, 2010/185 Esas - 2014/155 Karar sayılı ilamı ile davacının beraatine ve el konulan aracın sahibine iadesine karar verildiği, kararın temyizde onanarak 29.06.2020 tarihinde kesinleştiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, anlaşılmakla davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
İlk Derece Mahkemesince davacı tarafça dava dilekçesinde faiz başlangıç tarihi olarak el koyma tarihi olan "14.09.2010" tarihinden itibaren faiz işletilmesi talebinde bulunulmasına karşın, faiz işletilmesine karar verilmemesi,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Doğubayazıt 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-f maddesi gereği hüküm fıkrasının maddi tazminata ilişkin belirlendiği kısma "70.000,00 TL maddi tazminatın el koyma tarihi olan 14.10.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine" ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.04.2026 tarihinde karar verildi.