B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/283 E., 2025/292 K.
SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi
Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ilişkin hükmün; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İstanbul 38. Sulh Ceza Mahkemesi, sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, sanığın temyiz istemi üzerine Dairemizin 24.11.2014 tarihli bozma kararı üzerine, İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesi sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve CMK'nın 223/8 maddesi gereğince düşürülmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan vekilinin temyiz istemlerinin reddine dair karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebepleri; kurumun zarara uğradığını belirterek sanık hakkında ceza verilmesinin gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın 14.08.2012 tarihinde idaresindeki araçla tramvay güzergahı üzerinde bulunan tramvay yoluna girdiği ve burada bulunan katener direğine çarpması sonucu katener direğinin kırıldığı, direğe bağlı bulunan elektrik tellerinde hasar meydana gelmesi nedeni ile yaklaşık 1 saat süre ile tramvay seferlerinin durmasına sebep olduğu olayda, sanık hakkında zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve CMK'nın 223/8 maddesi gereğince düşürülmesine kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Dosya kapsamına göre, sanığın kanun yoluna süresi içerisinde başvurduğu anlaşılmakla birlikte başvurulacak kanun yolu veya merciinde yanılgıya düşülmüş olmasının 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı gözetilerek Tebliğname'de temyiz süresi içinde başvurulmadığından bahisle temyiz isteminin reddi yönünde ileri sürülen görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 5237 sayılı TCK'nın 179. maddesinin ikinci fıkrasında yaptırıma bağlanmış olup, anılan suçun, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık olağan zamanaşımına tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlemin 13.09.2012 tarihli iddianame düzenlenmesi olduğu, bu tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı süresinin karar tarihinden önce gerçekleştiği anlaşılmakla, gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşme yönünde hüküm kurulması yerinde görülmüştür.
Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.03.2026 tarihinde karar verildi.