B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/327 E., 2025/344 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Davacının tazminat talebi hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle 300.000,00 TL maddi ve 300.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 61.560,60 TL maddi ve 62.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince hükümdeki maddi tazminat miktarının "61.627,30 TL" olarak düzeltilmesi suretiyle davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.03.2024 tarih ve 2022/758 Esas -2024/990 Karar sayılı ilamıyla: "Maddi tazminatın, davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan "61.567,33" TL yerine, bu miktarın üstünde kalacak şekilde "61.627,30" TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması ve nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunmasının kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulması üzerine ilk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulü ile 61.627,30 TL maddi ve 350.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulması üzerine Dairemizin 15.04.2025 tarihli ve 2024/38 49... /3900 Karar sayılı ilamıyla hükmün,
" 1.Davacının 01/09/2015-29/03/2019 tarihleri arasında 1304 gün gözaltı/tutuklu kaldığı anlaşılmakla; maddi tazminatın, davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan "61.567,33" TL yerine, bu miktarın üstünde kalacak şekilde "61.627,30" TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması,
2.Dava dilekçesinde 300.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunan davacının talebi aşılmak suretiyle fazla manevi tazminata hükmolunması," gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile 61.627,30 TL maddi, 300.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 01.09.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddedilmesi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarının fahiş olduğuna, kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yürütülen yargılama neticesinde, tazminat talebinin dayanağı olan Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/409 Esas- 2017/92 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının 01/09/2015 tarihinde gözaltına alındığı, 03/09/2015 tarihinde tutuklandığı, Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/409 E. ve 2017/92 K. sayılı ilamı ile hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan mahkumiyet hükmü verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 2018/578 E. 2019/453 Karar sayılı dosyası kapsamında davacının 29/03/2019 tarihinde tahliye edildiği, yapılan yargılama neticesinde Bölge Adliye Mahkemesinin 12/04/2019 tarihli ilamıyla atılı suçtan beraatine karar verildiği, kararın 29/04/2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği,davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Dairemizin 24.03.2025 tarihli 2024/12 69... /3140 Karar sayılı bozma ilamında Bölge Adliye Mahkemesince hükmolunan maddi tazminata ilişkin kurulan hüküm yönünden de bozma yapıldığı dikkate alındığında davacının 01.09.2015-29.03.2019 tarihleri arasında 1304 gün gözaltı/tutuklu kaldığı anlaşılmakla; maddi tazminatın, davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan "61.567,33" TL yerine, bu miktarın üstünde kalacak şekilde "61.627,30" TL olarak tayin edilmesi,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1 maddesi gereği hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde yer alan '61.627,30 TL maddi" ibaresinin kaldırılarak yerine "61.567,33 TL maddi" ibaresi eklenmesi suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Konya 3.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.03.2026 tarihinde karar verildi.