MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/2775 E., 2025/3076 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, sanık müdafinin,mahalli Cumhuriyet savcısının ve katılanlar vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme sonucunda istinaf başvurularının vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri, kararın hukuka aykırı olduğuna, eksik koğuşturmaya,yapılan değerlendirmeye, suçun niteliğine, eylemin 0,94 promil alkollü olarak işlenmesinin bilinçli taksiri oluşturduğunun gözetilmediğine, verilen cezanın yetersizliğine, ilişkindir.
Sanık müdafiinin temyiz sebebi; eksik koğuşturmaya, yapılan değerlendirmeye, sübuta, gerekçeye, kusur durumuna, beraat yerine verilen cezaya,lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ... idaresindeki ... plakalı otomobil ile ... Caddesi üzerinde ... kavşağı istikametinden ... Petrol kavşağı istikametine doğru seyir halindeyken direksiyon hakimiyetini kaybederek sağ taraftan yolun dışına çıktığı, oluşan kaza neticesinde otomobilde arka koltukta yolcu olarak bulunan ... ve ...'nın hayatını kaybettiği, sanığın da kolundan yaralandığı şeklinde gerçekleştiği kabul edilen somut olayda; Sanık her ne kadar kazaya karışan aracı kendisinin kullanmadığına yönelik savunmalarda bulunmuş ise de, sanığın bu hususa ilişkin çelişkili anlatımlarının bulunduğu, zira soruşturma aşamasında kollukta alınan ilk ifadesinde dönüş yolunda aracı ...'in kullandığını, kendisinin ise ön sağ yolcu koltuğunda oturduğunu belirtmesine karşın Cumhuriyet Başsavcılığında ve Sulh Ceza Hakimliğinde alınan sorgusunda dönüş yolunda aracı kimin kullandığını hatırlamadığını, kendisinin alkol nedeniyle sızmış vaziyette bulunduğunu belirttiğinin görüldüğü, dosya kapsamında yer alan 30/10/2024 tarihi saat 03:21 sıralarında çekilmiş PTS görüntülerinde, aracı kullanan şahsın yüz hatları, saç-sakal durumu ve kıyafetleri itibariyle sanığa büyük ölçüde benzediği ve görüntülerde aracın ön kısmında sanıktan başka kimsenin bulunmadığının görüldüğü, nitekim sanığın Sulh Ceza Hakimliğinde müdafii eşliğinde alınan sorgusunda da aracı kullanan şahsın kendisi olduğuna yönelik tevil yollu ikrarda bulunduğunun anlaşıldığı,30/10/2024 tarihli olay yeri basit krokisinde kazada hayatını kaybeden ... ve ... isimli şahısların aracın parçalanan arka kısmına yakın vaziyette bulunduğu, kazadan sonra olay yerine intikal eden tanık ...'un beyanı ile sabit olduğu üzere sanığın ise aracın ön kısmında yaralı olarak bulunduğunun anlaşıldığı, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde kaza yapan ... plakalı aracın kaza anında sanık tarafından kullanıldığı, hayatını kaybeden ... ve ... isimli şahısların ise aracın arka kısmında yolcu olarak bulundukları anlaşılmış olup; Adli Tıp Raporuna göre sanık, idaresindeki otomobil ile seyir halindeyken yola gereken düzeyde dikkatini vermediği, seyrini taşıt yolu içinde kalacak şekilde sürdürmeye yeterli özeni göstermediği, olay mahalline geldiğinde de sevk-idare hatası nedeniyle kontrolünü kaybederek sağ taraftan yol dışı kaldığı kazanın oluşumunda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile asli derecede tamamen kusurlu olduğu kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
2. Bölge adliye mahkemesince İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmeyerek ortak vekille temsil edilen katılanlar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin kararında katılanlar vekili ve sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Tokat 2.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2026 tarihinde karar verildi.