MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/ 263 Esas, 2025/ 630 Karar
SUÇ : Taksirle yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
Sanıklar hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece taksirle yaralama suçundan sanıklar hakkında ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 89/1,2/a-b, 62 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin verilen kararın sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 03.11.2020 tarihli kararı ile sanıklar hakkında basit yargılama usulünün değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamı üzerine mahkemece basit yargılanma usulü hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş ancak müşteki ve mağdur adına çıkarılan tebligatların iade edilmeleri ve müşteki ve mağdura ulaşılamaması nedeniyle, dosya yeni esasa kaydedilerek sanıklar hakkında genel hükümlere göre yargılama devamla taksirle yaralama suçundan sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK'nın 89/1,2/a-b, 62 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin verilen karara karşı sanıklar müdafinin temyizi üzerine Dairemizin 25.03.2025 tarihli kararı ile ' sanıklar hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması ( ceza miktarı açısından kazanılmış hakları korunarak), sanık ... hakkında hükmedilen hapis cezasına ilişkin yasal olmayan gerekçeyle TCK'nın 51. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine Yerel Mahkemece sanıklar hakkında ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 89/1,2/a-b,22/3, 62 maddeleri uyarınca 13... gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hapis cezasının 10 ay hapis cezası olarak infaz edilmesine ve ertelenmesine karar verilmiş, sanıklar müdafinin
temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafinin temyiz istemi; sanıkların kusuru ve kastı bulunmadığına, beraat etmeleri gerektiğine, dava zamanaşımı süresinin dolduğuna ve saire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanıkların ortakları ve işletmecisi olduğu lokum imalathanesinin paketleme bölümünde çalışırken, olay günü lokum kesme bölümüne alınan mağdurun çalışırken elini lokum kesme makinasına kaptırması sonucu btm ile giderilemeyecek, kemik kırığının hayati fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek ve organlardan birisinin (sol el) işlevinin sürekli zayıflamasına sebep olacak şekilde yaralandığı olayda;
Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; mağdurun sanıklara ait işyerinde aralarında kurulan iş ilişkisi kapsamında sigortasız şekilde çalıştığı, mağdurun lokum kesme makinasında çalışırken kazanın meydana geldiği ancak mağdurun kullandığı makine ile ilgili herhangi bir eğitiminin bulunmadığının anlaşıldığı, işyerinde herhangi bir iş sağlığı ve güvenliği eğitimi verilmediğinin anlaşıldığı, 4857 sayılı kanunun 71. maddesinde yer alan "on beş yaşını doldurmamış çocukların çalıştırılması yasaktır. Ancak, on dört yaşını doldurmuş ve zorunlu ilköğretim çağını tamamlamış olan çocuklar; bedensel, zihinsel, sosyal ve ahlaki gelişmelerine ve eğitime devam edenlerin okullarına devamına engel olmayacak hafif işlerde çalıştırılabilirler." hükmü uyarınca 15 yaşını doldurmamış çocukların çalıştırılmasının yasak olduğu, katılanın da nüfus kaydına göre suç tarihinde 15 yaşından küçük olup 12 yaş içinde olduğu, her iki sanığın işyerinde meydana gelen kaza neticesinde mağdurun yaralandığı olayda asli kusurlu oldukları ve bilinçli taksirle hareket ettikleri kanaatine varılmış, sanıkların atılı suçu işledikleri sabit görülerek uygulama yapılmıştır.
IV. GEREKÇE ve KARAR
Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak, 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin aynı Kanunun 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezadan sonra uygulanması gerektiği gözetilmeyerek 89/2. Maddesinden sonra uygulanması suretiyle sonuç cezanın '' 13... gün '' yerine '' 13... gün'' olarak hesaplanması suretiyle sanıklar lehine eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanıklar müdafiinin diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanıklar hakkında kurulan hükümde, daha önce verilen hükmün kazanılmış hak olgusu nazara alınarak sanıkğın netice hapis cezasının 10 ay hapis cezası olarak infaz edilmesine biçiminde karar verilirken uygulama maddeleri gösterilmeyerek CMK'nın 232/6 maddesine aykırılığa yol açılması;
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle açıklanan nedenlerle Gaziantep 37. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanıklar müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün A-5. Ve B-5. paragrafının hüküm yerinden çıkarılması, yerine
"Sanığın ceza niceliği açısından kazanılmış hakkı gözetilerek, sonuç cezanın 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca netice cezanın 10 ay hapis cezası olarak belirlenmesine" şeklinde yazılması suretiyle hükmün oybirliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.02.2026 tarihinde karar verildi.