MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/1449 E., 2025/1395 K.
SUÇ : Sahte belge kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde bölge adliye mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2023 tarihli ve 2023/91 Esas, 2023/914 Karar sayılı kararı ile verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 17.05.2024 tarihli ve 2023/2217 Esas, 2024/1024 Karar sayılı kararı ile "..Sanığın ... Petrol Limited Şirketi yetkilisi tarafından düzenlenmiş sahte faturayı kullanma eylemi yönünden ise, ... Petrol Limited Şirketi yetkilisi ... hakkında düzenlenen 28.06.2022 tarih ve 2022-A-3598/36 sayılı vergi tekniği raporu, aynı tarih ve 2022-A-3598/37 sayılı vergi inceleme raporu ve yine aynı tarih ve 2022-A-3598/38 sayılı vergi suçu raporuna istinaden mükellef hakkında ne gibi bir işlem yapıldığının, sahte belge düzenleme suçundan suç duyurusunda bulunulup bulunulmadığının tespiti ile suç duyurusunda bulunulması ve bahsi geçen şirket yetkilisi ... hakkında dava açılması halinde ilgili dava dosyasının celbi ile incelenerek gerekirse her iki dava dosyasının birleştirilmesi, mümkün olmadığı veya gerek görülmediği takdirde ise özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi ve bu dava dosyasını ilgilendiren bilgi ve belgelerin dosya arasına alınması,
Ayrıca, vergi inceleme raporunda ve mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda bahsi geçen 35... , 35... , 35... , 35... plakalı araçları suç tarihlerinde kullanan kişilerin kim oldukları da araştırılarak ve sanıktan sorularak bu kişilerin duruşmaya tanık sıfatı ile çağrılması ve 5271 sayılı CMK'nın 48. maddesindeki yasal çekinme hakları da hatırlatılarak olay hakkında ayrıntılı beyanlarının alınması, özellikle akaryakıtı nereden aldıklarının ve ödemelerin ne şekilde yapıldığı hususlarının sorulması ve sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
Kabule göre de; sanık hakkında yapılan yargılama sırasında 15.04.2022 tarih ve 31810 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.04.2022 tarih ve 7394 sayılı Kanun'un 4/2 madde ve fıkrası ile 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine eklenen fıkralar ile anılan Kanun'un 359. maddesinde düzenlenen suçlar yönünden özel etkin pişmanlık hükümleri getirilmiş ve sanığın işlediği fiil nedeniyle verginin ziyaa uğratılmasından kaynaklı tarh edilen verginin, gecikme faizi ve zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını kovuşturma aşamasında ödemesi nedeniyle cezasından 1/3 indirim yapılmış ise de, ödemenin soruşturma aşamasında yapılması durumunda uygulanacak indirim 1/2 olup 7394 sayılı Kanun'un 6. maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34. madde ile infaz aşamasındaki dosyalarda da bu indirim oranının uygulanacağı, soruşturma aşamasında her ne kadar suça konu tarh edilen vergi, gecikme faizi ve zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammı vergi dairesinden sorularak tespit edilmiş ise de; sanığa zararı gidermesi konusunda herhangi bir ihtarat yapılmadığı anlaşılmakla, soruşturma aşamasında etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanma imkanı bulunmayan ve yargılama sırasında etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanma iradesini ortaya koyan sanığa verilen cezada 1/2 yerine 1/3 oranında indirim uygulanarak fazla ceza tayini," gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak bozma kararında belirtilen hukuka aykırılığın aynı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, hukuka kesin aykırılık hâllerini düzenleyen yine aynı Kanun’un 289. maddesinin 1. fıkrasının (h) bendinde yer alan “hüküm için önemli olan hususlarda mahkeme kararı ile savunma hakkının sınırlandırılmış olması” kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilmek suretiyle yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı,
Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı kararında “…bölge adliye mahkemelerinin, kanuni dayanağı bulunmayan (5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sayılanlar hariç) bozma kararları ile iş bu bozma kararına istinaden ilk derece mahkemesince tesis edilen kararların, görevsiz mahkeme tarafından verilmiş olmaları nedeniyle hukuka açık ve ağır aykırılıkla malul olduklarından hükümsüz sayılmaları gerektiğinin…” kabul edildiği, keza Anayasa Mahkemesinin 12.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan 09.01.2025 tarihli ve 2023/33667 sayılı kararı ile de “İstinaf Dairesi kanunda açıkça öngörülmüş hâller dışında bir nedenle bozma kararı vermiş, bunun sonucunda başvurucunun temyiz kanun yoluna başvurma hakkının elinden alınmasına yol açmıştır. Böylelikle istinaf kanun yolu incelemesine ilişkin kuralların İstinaf Dairesince yapılan yorumun kişilerce öngörülebilecek belirlilikte olmadığı ve kanunun lafzıyla çeliştiği görülmüştür. Diğer bir ifadeyle İstinaf Dairesinin bu kararıyla başvurucunun mahkemeye erişim hakkına kanuni dayanağı bulunmayan bir müdahalede bulunulmuştur. Açıklanan gerekçelerle İstinaf Dairesinin 5271 sayılı Kanun'da sınırlı olarak sayılı hâller dışında bir sebeple bozma kararı vermesiyle gerçekleşen müdahalenin kanuni dayanağının olmaması nedeniyle başvurucunun Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiğine...” hükmedilmekle yukarıda anılan şekilde verilen bozma kararlarının “hukuka açık ve ağır aykırılıkla malûl” olduğunun teyit edildiği dikkate alınmak suretiyle; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 17.05.2024 tarihli ve 2023/2217 Esas, 2024/1024 Karar sayılı bozma kararı ile bozma üzerine verilen İzmir 13.Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.05.2025 tarihli ve 2024/514 Esas, 2025/495 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin 1. fıkrasının (g) uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğnâme'ye uygun olarak BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.02.2026 tarihinde karar verildi.