B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/189 E. 2025/640 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, itirazın reddi kararı üzerine 25.10.2013 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde olan 10.12.2014 tarihinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediğinin ihbarı üzerine, Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, sanık müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 08.01.2025 tarihli bozma kararı üzerine Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1-a, 52/2-4.maddeleri uyarınca 12.100TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; aleyhe bozma yasağına uyulmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı olduğuna, kusura itiraz edildiğine eksik inceleme ile karar verildiğine ve sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 14.08.2012 günü saat 11:00 sıralarında gündüz vakti, sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki 26... plaka sayılı motosikleti ile Lise kavşağı istikametinden gelerek ... caddesini takiben eski otogar istikametine seyri sırasında, no:44 önüne geldiğinde kendisine göre yolun sol tarafından yolun karşı tarafı kısmına geçmek isteyen yaya ...'a çarpması sonucu yayanın ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, sanığın olay yerini terk etmesi nedeniyle kaza tespit tutanağının düzenlenemediği, soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda; 26... plakalı motosiklet sürücüsü ...’in 2918 sayılı KTK’nın 52/1-b.maddesi uyarınca araçların hızlarını, aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak kuralını ihlal ederek ikinci derecede kusurlu olduğunun belirlendiği, kovuşturma aşamasında keşfe binaen alınan bilirkişi raporunda; motosiklet sürücü sanık ...’in seyrettiği yolun meskun mahal geçişlerinde yol üzerindeki dikkatini artırmalıdır, sürücü seyir esnasında kazanın oluşumunu engelleyecek gerekli önemi göstermediği aracının hızını azaltmadığı anlaşılmış olup, 2918 sayılı KTK’nın 52/1-b.maddesi uyarınca ikinci derecede kusurlu olduğunun belirlendiği, Yerel Mahkemece, sanığın ise yol ve trafik durumuna göre aracın hızını ayarlamaması ve kaza sonrası izin almadan kaza mahallini terk etmesi sebebiyle 2. derece de kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE ve KARAR
5271 sayılı CMK’nın 231/11 maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesine müteakip denetim süresi içerisinde işlenen kasıtlı suçtan mahkumiyetin ihbarı üzerine yapılan yargılamada, sanık hakkındaki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeksizin sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 50.maddesinin uygulanması suretiyle açıklanması geri bırakılan uzun süreli hapis cezasının açıklanan hükümde adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanunun 52/3.maddesine aykırı davranılması,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Eskişehir 5.Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının 3 numaralı paragrafın çıkarılarak yerine "Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.03.2026 tarihinde karar verildi.