(2004 S. K. m. 82)
Dava: Müşteki borçlu A.E. ile alacaklı M.A ya müteallik olmak üzere Kozan İcra İşleri Tetkik Merciinden verilen 1.12.1971 tarih ve 24-87 sayılı Kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye 6.1.1972 tarihinde gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: İİKnin 82inci maddesinin 4 üncü fıkrasında belirtildiği gibi; borçlu çiftçi ise, kendisinin ve ailesinin geçimi için zaruri olan arazi, çift hayvanları, nakil vasıtaları ve diğer teferruatı ve ziraat aletleri haczedilemez. Binaenaleyh her şeyden evvel borçlunun çiftçi olup olmadığı ve mahcuzun ne şekilde kullanıldığı tespit edilerek haiz olduğu vasıflara göre haczedilmek iddiasının tahkiki gerekir. Mahcuz arazinin ileride narenciye ve sebze bahçesi haline getirilmesi kabili mümkün olduğundan vsden bahisle, borçlunun geçimini temin için iştigal etmediği başka işler göz önünde tutularak tetkikata esas yapılması doğru değildir. Borçlu bağ, bahçe, meyve ve sebze yetiştiricisi ise durumunun 82 inci maddenin 7 inci bendine göre incelenmesi icap eder.
Borçlunun uğraştığı tarım türü ve başkaca gelirleri, aile durumu göz önünde tutularak mahcuza ilişkin iddianın yukarıda yazılı esaslar çerçevesinde araştırılıp incelenmesi, varılacak sonuç çerçevesinde karara bağlanması lazımdır.
Sonuç: Temyiz itirazı bu nedenle yerinde görüldüğünden merci kararının İİKnun 366 ve HUMKnun 428 inci maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 31.01.1972 gününde, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy